Αγάπη μου....

Το 'θελα κι εγώ σαν τρελή

το 'θελες κι εσύ πιο πολύ

κι έγινα παιδί μου για πάντα δική σου

Όμως ούτε το 'χα σκεφτεί

ούτε το 'χα ονειρευτεί

πόσο ευτυχισμένη θα είμαι μαζί σου

Το πρωί με ξυπνάς με φιλιά

μου χαϊδεύεις μετά τα μαλλιά

όλη μέρα γελάς

λόγια λες τρυφερά

και γεμίζεις το σπίτι χαρά

Πόσο χαίρομαι που μ' αγαπάς

πάντα κάπου τα βράδια με πας

και τις νύχτες ρωτάς

αν κι' εγώ σ' αγαπώ

αλλά αυτά δεν μπορώ να τα πω

Βρίσκουμε τις μέρες μικρές

που περνούν γεμάτες χαρές

πάντα με την ίδια που λέγαμε τάξη

άλλο δεν προσμένω καλό

και μονάχα παρακαλώ

στη ζωή μας τίποτα να μην αλλάξει

Αντικαπνιστικός αγώνας

Τις προηγούμενες εβδομάδες στα πλαίσια του μαθήματος "Ερευνώ και Ανακαλύπτω" γνωρίσαμε το Κυκλοφορικό και Αναπνευστικό Σύστημα. Μέσα απο τις εικόνες του βιβλίου πήραμε αφορμή και μιλήσαμε ιδιαιτέρως για το κάπνισμα. Με χαρά διαπίστωσα πως τα παιδιά είναι πολύ αρνητικά στο θέμα του τσιγάρου και μάλιστα στη συζήτηση που είχαμε για τους φόβους του Γυμνασίου είναι μήπως παρασυρθούν ή κάποιοι τους κάνουν να καπνίσουν απειλώντας τους πως αλλιώς δε θα τους κάνουν παρέα...Το συζητήσαμε αναλυτικά το κομμάτι αυτό. 

Τους είπα πως και η δικιά μου παρέα στα 16 μου κάπνιζε όλη. Τους είπα πως και το αγόρι που ήμουν ερωτευμένη τότε κάπνιζε. Η κολλητή μου κάπνιζε. Εγώ όμως δε το δοκίμασα. Δε μπορείς να αποδείξεις κάτι με το κάπνισμα, δε σου προσφέρει τίποτα. Τους είπα πως και εμένα οι φίλοι μου , μου πρόσφεραν τσιγάρο, μου είχαν πει πως δε μπορείς να ξέρεις αν δε δοκιμάσεις...Τους είπα πως οι πραγματικοί φίλοι δεν θα σε πιέσουν ποτέ για τίποτα. Μπορεί να στο προσφέρουν αλλά αν πεις όχι δε θα αλλάξει κάτι στη σχέση σας

Εκείνοι που θα σας  πουν ή τσιγάρο ή δε σας κάνω παρέα δεν αξίζουν να γίνουν φίλοι σας. Και στο σημείο αυτό τόνισα ιδιαίτερα πως δεν πρέπει να κάνουμε ό,τι κάνουν άλλοι απλά για να αρέσουμε. Έχουμε τη δική μας προσωπικότητα, τα δικά μας θέλω και όσοι μας αγαπούν μας δέχονται όπως είμαστε. 

Απο όσα μου είπαν διαπίστωσα πως πολλοί γονείς καπνίζουν μπροστά στα παιδιά τους, μέσα στο αυτοκίνητο , σε ταβέρνες που πάνε μαζί να φάνε. 

Τα παιδιά χωρίς εγώ να πω τίποτα το θεωρούσαν πολύ άσχημο και με ρωτούσαν συνεχώς τι να κάνουν πια για να πείσουν τους γονείς του να το σταματήσουν. Αναρωτιούνται γιατί αφού υπάρχει νομοθεσία όλοι συνεχίζουν να καπνίζουν μέσα στις ταβέρνες, στις καφετέριες...

Έψαξαν και βρήκαν πληροφορίες για το τι μπαίνει στον οργανισμό μας με κάθε ρουφηξιά, απο τι κινδυνεύει ένας καπνιστής , πόσο αλλάζει η ζωή του αν κόψει το κάπνισμα, τι παθαίνει ένα έμβρυο αν η μαμά του καπνίζει...

Τα παιδιά ξέρουν αλλά κυρίως όμως ΑΝΗΣΥΧΟΥΝ 

Ξέρουν πως κάνει κακό, ξέρουν πως μπορεί να αρρωστήσεις, ξέρουν για τον καρκίνο, ξέρουν πως μπορείς να πεθάνεις απο αυτό. Και δε θέλουν να πεθάνουν οι γονείς τους. ΔΕ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΣΑΣ ΧΑΣΟΥΝ

Ξέρουν και για το παθητικό κάπνισμα και το δικαίωμα τους να είναι σε ένα καθαρό περιβάλλον....

Πρότειναν να απαγορευτεί το κάπνισμα παντού, να πέφτουν τα πρόστιμα βροχή ( θα βοηθήσει λέει και τη χώρα που έχει οικονομική κρίση) να γίνει παράνομη η πώληση καπνού, να μη μπορούν να αγοράσουν τσιγάρα οι ανήλικοι, να πάνε το κάθε πακέτο 20 ευρώ ώστε να μη μπορεί κανείς να τα αγοράσει...

Με ρώτησαν αν καπνίζω και χάρηκαν όταν τους είπα "φυσικά και όχι" Το σιχαίνομαι...

Σαν παιδί και εγώ πάντα θυμάμαι το μπαμπά μου με ένα τσιγάρο στο χέρι..Τα πρώτα χρόνια τον θυμάμαι να καπνίζει μέσα στο σπίτι. Την τελευταία δεκαετία το κόβει και το ξαναρχίζει, το ελαττώνει, το κόβει  και φτου και απο την αρχή. Θυμάμαι να κάνω πως βήχω ψεύτικα για να τον κάνω να το σβήσει. Θυμάμαι να τον απειλώ "θα αρχίσω το κάπνισμα και δε θα μπορείς να μου πεις και τίποτα αφού εσύ καπνίζεις". Εγώ δε το δοκίμασα ποτέ, ούτε καν μια τζούρα που λένε. Και χαίρομαι που και ο άνθρωπος μου δεν το βάζει στο στόμα του ( βλακεία δεν είναι να μυρίζεις σαν σταχτοδοχείο;)

Στα πλαίσια τώρα του μαθήματος ξεκινήσαμε και αντικαπνιστικό αγώνα.

Έβγαλαν συνθήματα, έφταξαν αφίσες και άρχισαν το μπίρι μπίρι μπίρι στο σπίτι.''

Οι εργασίες τους απλά τέλειες...γιατί ως γνωστόν τα δικά μου τα παιδιά είναι τα καλύτερα ( κουκουβάου, κουκουβά )

Τα συνθήματα τα ξέχασα στο σχολείο ...θα τα συμπληρώσω τις προσεχείς μέρες




Να αλλάξω κάτι στους γονείς του είναι πολύ δύσκολο. Θέλει θέληση απο τους ίδιους. Ελπίζω πάντως του χρόνου που θα ναι τα παιδιά στο γυμνάσιο ή τα επόμενα χρόνια όταν σε κάποιο παιδί προσφερθεί κάποιο τσιγάρο ή ετοιμαστεί να ανάψει το πρώτο του  να θυμηθεί εκείνες τις μαραθώνιες συζητήσεις που κάναμε στη τάξη και να μη το βάλει στο στόμα του. Ελπίζω οι μαθητές μου να μη κάνουν ό,τι κάνουν και οι άλλοι απλά για να θεωρηθούν in...

Στιγμές με τα παιδιά μου

Κυρία αυτή την εφηβεία την είχατε περάσει και εσείς...Θέλατε να εξαφανιστούν όλα τα αγόρια απο τη γη;


Κυρία ώρες ώρες θέλω να κλάψω και δε ξέρω γιατί ...Και να τώρα που σας το λέω πάλι θέλω να κλάψω ( και έβαλε τα κλάματα ...)


Είναι τρομερή αδικία τα αγόρια να μην έχουν περίοδο. Ο Θεός είναι άδικος


Κυρία μας αγαπάτε ε;
Απαντάω "σας λατρεύω"
Χαμογελάει και μου λέει "το  ξέρω αλλά μας αρέσει να το ακούμε"


Να παίξετε και εσείς στο θεατρικό...Σαν μαθήτρια είστε


Κάνουν φασαρία και λέει ένας μικρός "καλέ ακούστε λίγο την κοπέλα" ( εγώ είμαι αυτή)


Κυρία θα σας κάνω μια πολύ προσωπική ερώτηση και αν θέλετε απαντάτε.
Πόσοι άντρες σας έχουν φλερτάρει ;
Χαμογελάω και απαντάω "είναι όντως προσωπική αλλά βασικά δεν θυμάμαι"
και απαντάει "Πρέπει να ναι πάνω απο 50...Τόσο όμορφη και έξυπνη τι άλλο να θέλει κανείς στη ζωή του;"


Μου δήλωσαν πως απαγορεύεται να φύγω απο το σχολείο και του χρόνου. Του λέω πως εκείνα δε θα ναι σχολείο άρα.....
Και ακούω δυο απαντήσεις
"θα ερχόμαστε να σας βλέπουμε όταν έχει κατάληψη ή όταν σχολάμε νωρίς"
"γιατί θα έχουν την τύχη να σας γνωρίσουν και άλλα παιδιά"


Κυρία πως γίνονται τα δίδυμα;
Αρχίζω να εξηγώ και μου λέει 'εγώ θέλω να κάνω δίδυμα. Να μαι έγκυος μόνο 9 μήνες και να τελειώνω. Δε μπορω δυο φορές να γεννάω"



Κυρία σας αγαπώ γιατί ...υπάρχουν τόσες χιλιάδες επειδή για να σας πω το σ αγαπω ( άρχισε να το τραγουδάει αλλάζοντας στίχους ) και μόνο κοντά σας νιώθω όμορφα εγώωωωωω"

Ερχεται κοντά μου, μου σκάει ένα φιλί και μου λέει "'ετσι χωρίς λόγο...."

Με αγκαλιάζει το μεσημέρι μια μαθήτρια και μου λέει "μυρίζει δασκαλομανούλα"






Το βλέπω εγώ έχει να πέσει πολύ κλάμα τον Ιούνιο...

Πορεία προς το γυμνάσιο

Τα παιδιά ανυπομονούν κάθε φορά πότε θα έρθει η  Τρίτη για να μιλήσουμε για το γυμνάσιο.

Γενικά μιλάμε πολύ μέσα στην τάξη και σήμερα παράδειγμα δεν προλάβαμε να κάνουμε Γεωγραφία γιατί το μάθημα στη Γλώσσα κράτησε 3 ώρες.Μου κάνει εντύπωση πως προτιμούν να χάσουν και διάλειμμα προκειμένου να μιλήσουν.

Τα καμαρώνω για αυτό...Για τις σκέψεις τους, τις ιδέες, τις οικονομικές αναλύσεις τους. Χαίρομαι και για μένα γιατί πέτυχα και φέτος να κάνω τα παιδιά να αισθάνονται όμορφα και άνετα μαζί μου και να μου λένε τα πάντα...

Προχθές μια μαθήτρια μου , μου είπε πως μπορεί να μου πει τα πάντα γιατί με νιώθει σαν αδερφή της εκτός απο κυρία της...

Πάμε στο θέμα μας λοιπόν..Τα παιδιά ρώτησαν τους γονείς τους για τους δικούς τους φόβους και έτσι οι φόβοι οι δικοί τους και των γονιών τους μπήκε σαν θέμα συζήτησης στην ομάδα τη δεύτερη εβδομάδα του προγράμματος

Μίλησαν όλα, συζητήσαμε πολύ, βρήκαμε λύσεις, είδαμε πως κάποιοι φόβοι μας ήδη ξεπεράστηκαν. Με ρώτησαν και για τις δικές μου εμπειρίες και φυσικά τους μίλησα ειλικρινά. Τους αρέσει πολύ να σε ακουν να μιλάς για τα δικά σου βιώματα.

Στη συνέχεια ( μια εβδομάδα μετά ) ψάξαμε και βρήκαμε τι μαθήματα διδάσκονται στο γυμνάσιο, πόσες ώρες και ποιες είναι οι ειδικότητες για τους καθηγητές. Την επόμενη φορά θα έχω μαζέψει και εγώ και αυτά πληροφορίες για το κάθε μάθημα χωριστά και θα μάθουμε τι θα μάθουμε γενικά στην ιστορία, τι καινούριο στα μαθηματικά και γενικά σε όλα τα μαθήματα....

Τους έκανα και ένα κολπάκι προχθές και χάρηκαν πάρα πολύ. Την ιδέα μου την έδωσε στην αρχή της χρονιάς μια συνάδελφος μου απο το σχολείο στην Κρήτη ( με έχει βοηθήσει πολύ πολύ φέτος και να ξέρει πως η περσινή χρονιά θα μου μείνει αξέχαστη )

Τι έκανα λοιπόν. Φέτος μάθαμε τις εξισώσεις. Κάτι που τα άγχωνε πολύ αλλά μπορώ να πω πως είμαι πολύ περήφανη γι αυτά γιατί πρόσεξαν πολύ, λύσαμε άπειρες εξισώσεις στο σχολείο ( χωρλις γκρίνια) αλλά και στο σπίτι και προχθές σε ένα τεστ έγραψαν 17 παιδιά στρογγυλό δεκάρι και δυο παιδιά 9,5 ( με τρία θαυμαστικά) 

Αφού λοιπόν τους είπα πόσο χαρούμενη είμαι ( είμαι σε κάθε πρόοδο τους και ας κάνουν και λάθη) και χάρηκαν και αυτά τους λέω "άντε ας κάνουμε ακόμα 3 εξισώσεις και μετά θα κάνουμε 2 μέρες διάλειμμα απο τα μαθηματικά για μπούμε μετά στους λόγους/ποσοστά κτλ"

Τους έγραψα τις εξισώσεις , τις έλυσαν όλες σωστά ( όλοι) και μετά τους λέω να σημειώσουν κάτι τελευταίο στο τετράδιο τους

"Οι παραπάνω εξισώσεις είναι άσκηση απο το βιβλίο της Α Γυμνασίου. Τα καταφέρατε !!!"

Δε μπορείτε να φανταστείτε τη χαρά τους, το πόσο όμορφα ένιωσαν.

Μετά μου έλεγαν "καλά κυρία άμα προσέχουμε φέτος δε θα έχουμε κανένα πρόβλημα του χρόνου"

"κυρία φέτος δε θα πετάξω κανένα τετράδιο, θα έχω τις σημειώσεις σας για το γυμνάσιο"

"κυρία νόμιζα πως το γυμνάσιο θα είναι πολύ πολύ δύσκολο στα μαθηματικά. "

"κυρία κάτι ξέρατε εσείς που κάνουμε τόσο καιρό παραδείγματα, τα μάθαμε πολύ καλά όλοι μας"

Το διάλειμμα ήρθε μια μαθήτρια μου ( που πέρυσι δεν ήθελε να πηγαίνει σχολείο) και μου λέει 

"Μακάρι να είχατε έρθει στο σχολείο νωρίτερα. Θα είχα να θυμάμαι όμορφες στιγμές και απο τα προηγούμενα χρόνια και δε θα είχα μισήσει το σχολείο " και με αγκάλιασε...

Ένα βήμα πριν το Γυμνάσιο...

Πρώτη μέρα την Τρίτη μετά τις διακοπές και το χάρηκα σαν μικρό παιδί...Δε χάρηκα φυσικά το πρωινό ξύπνημα!Χάρηκα το χιόνι που μου έκανε παρέα στη διαδρομή για το σχολείο...Εικόνα σπάνια για μένα ( 2 φορές έχει χιονίσει μέσα στην Ιεράπετρα τα τελευταία 35 χρόνια) .

Την πρώτη ώρα την πέρασα στο παράθυρο της τάξης παρέα με τα παιδιά. Είπαμε τα νέα μας, ξεστολίσαμε το δέντρο μας, ξεσκονίσαμε τα βιβλία μας και έφτασε η 7η ώρα που όλα τα παιδιά την περίμεναν με χαρά...

Ξεκινήσαμε λοιπόν το πρόγραμμα Αγωγής Υγείας που επιλέξαμε για φέτος...Το θέμα επιλέχτηκε απο τα παιδιά αλλά ήταν μέσα σε κάποια προτεινόμενα που τους έδωσα...Το πρόγραμμα μας έχει τίτλο " Ένα βήμα πριν το Γυμνάσιο" και μέσα απο αυτό θα προσπαθήσουμε να κάνουμε τη μετάβαση απο το Δημοτικό στο Γυμνάσιο όσο πιο εύκολη και ομαλή γίνεται.

Σίγουρα αυτή η μετάβαση δεν επηρεάζει όλα τα παιδιά το ίδιο....Εγώ ας πούμε δεν είχα κανένα θέμα, καμιά δυσκολία , κανένα άγχος...Πολλά παιδιά όμως δυσκολεύονται να προσαρμοστούν. Έτσι φέτος θέλω να τα βοηθήσω ...Να πάνε έτοιμα..και γνωστικά αλλά κυρίως συναισθηματικά... Σίγουρα θέλω να φύγουν χωρίς κενά, αλλά πάνω από όλα θέλω παιδιά χαρούμενα, με εμπιστοσύνη στον εαυτό τους, με αυτοεκτίμηση, παιδιά που να μπορούν να αντισταθούν, να πουν όχι, να πουν τη γνώμη τους ελεύθερα...

Στην πρώτη μας λοιπόν "συνάντηση" κάτσαμε χαλαρά όλοι και τα ρώτησα τι είναι αυτό που τα φοβίζει, τα αγχώνει τα προβληματίζει για το σχολείο που θα πάνε σε λίγους μήνες. Δεν έφτασε ο πίνακας για να γράφω και ούτε και η ώρα για να μιλήσουμε για όλα αυτά. Τους υποσχέθηκα πως σιγά σιγά θα μιλήσουμε για το καθένα απο αυτά χωριστά και θα τους λύσω όλες τις απορίες και θα δούμε πως κάποιοι φόβοι μας αντιμετωπίζονται εύκολα

Σας γράφω λοιπόν τι φοβίζει τα παιδιά μου....

(φωτογραφία θα σας δείξω στην πορεία του προγράμματος, την έχω στο κινητό και δεν ξέρω που είναι το καλωδιάκι αυτή τη στιγμή)

οι αποβολές

το άγνωστο περιβάλλον

οτι δε θα στολίζουμε την τάξη

άγχος για τα τεστ

διαφορετικοί καθηγητές

να μη γίνουμε ψώνια

θα μας γνωρίζουν μόνο απο τα τεστ οι καθηγητές μας

έλλειψη επικοινωνίας με τους καθηγητές μας

"απειλές" απο άλλα παιδιά

εξετάσεις

σε θεωρούν "πρωτάκι"

οι νταήδες

απώλεια φίλων

πολλά μαθήματα

αυστηροί καθηγητές

κακές παρέες

απουσίες

έλλειψη ελευθερίας εκφρασης πχ να ζωγραφίζουμε σε ένα μάθημα

δε θα έχουμε τη σχέση που έχουμε φέτος με τη δασκάλα μας

άγνωστο περιβάλλον

μεγαλώνουμε

να μη μας κάνουν παρέα επειδή πχ δεν καπνίζουμε

να μη με πουν σπασίκλα

σε θα κάνουμε τόσες γιορτές

δε θα κάνουμε κατασκευές

δε θα σας δούμε ξανά :)  

Αυτά λοιπόν προβληματίζουν τα παιδιά μου...και έχει να πέσει πολύ κουβέντα τις επόμενες εβδομάδες

Το καλύτερο κομμάτι που  μόλις το έμαθαν χάρηκαν πολύ;

Στο τέλος του προγράμματος θα κάνουμε μια επίσκεψη σε ένα γυμνάσιο ( της περιοχής τους)

Θα γνωρίσουμε τους χώρους , θα μιλήσουμε με γυμνασιάρχη, θα μας λύσει απορίες και θα παρακολουθήσουμε μία διδακτική ώρα μαζί με τα παιδιά της Α Γυμνασίου ( γλώσσα ή μαθηματικά κατα προτίμηση)

Η καλύτερη γιορτή

Η γιορτή μου φέτος έπεφτε Κυριακή...Παράλληλα με τη γιορτή με έριξε για λίγο στο κρεβάτι μια ίωση και έλειψα λίγο από το σχολείο...
Τη μέρα της επιστροφής ο διευθυντής μου είπε να μην κατέβω στην προσευχή γιατί έκανε κρύο έξω και να μείνω στο γραφείο.
Αναβαίνω μετά από λίγο στην τάξη και βλέπω την πόρτα κλειστή ( τους έχω πει πως δε θέλω να κλείνουν την πόρτα)
Χτυπάω την πόρτα, ανοίγω και....
....ακούω 3 μπαμ και ανοίγουν κάτι σαμπάνιες με κομφετί. Ακούω απο 19 παιδιά να μου λένε "Χρόνια πολλά , καλώς ήρθατε" και η αγκαλιά μου γέμισε...Γέμισα και εγώ απο ευτυχία.

Απο μαθήτρια μου, ταλέντο η μικρή

Ο πίνακας είναι πιο όμορφος έτσι

'Ένα μέρος απο το μπουφέ

Στολισμός

Αφίσα 

Ευχές

Παρατηρώ την τάξη. Στολισμένη με σημαιάκια, μπαλόνια, αφίσες, μεγάλες κάρτες και ένα μίνι μπουφέ...
Βούρκωσα αλλά κρατήθηκα και δεν έβαλα τα κλάματα. Τα έβαλα αργότερα στο σπίτι όταν διάβασα ξανά τις κάρτες τους και είδα τις φωτογραφίες ( πάντα έχω μαζί μου τη φωτογραφική στο σχολείο)

Και πάνω που χάζευα τη στολισμένη τάξη μου λένε "Κυρία κοιτάξτε στο δέντρο..Ήρθε ο Άγιος Βασίλης. Και άρχισα να μαζεύω σακούλες, σακούλες, σακούλες και έχασα το λογαριασμό...

"Ένα δώρο από τον καθένα μας είναι κυρία"
Και άνοιξα τα δώρα μπροστά τους ( αφού το απαίτησαν) και έλαμπαν τα μάτια τους απο χαρά ....
Και έλαμπα και εγώ απο ευτυχία....
Κάθε χρόνο δένομαι με τα παιδιά, όσοι με διαβάζετε το βλέπετε στις αναρτήσεις μου. Φέτος όμως με την Στ τάξη νιώθω διαφορετικά. Το να έρθει να σε αγκαλιάσει ένας έφηβος δεν είναι καθημερινό φαινόμενο. Το σ αγαπω το λένε πιο δύσκολα σε σχέση με τα παιδιά πχ της πρώτης ή της τρίτης.
Χορέψαμε , βγάλαμε φωτογραφίες , φάγαμε, σφιχταγκαλιαστήκαμε...
Και έμαθα πως όλα μαζί είχαν την ιδέα, όλα μαζί βρήκαν το διευθυντή , ρώτησαν πόσες μέρες θα λείψω , ψώνισαν , στόλισαν. Εκείνο το πρωί πήγαν σχολείο πιο πρωί και δεν κατέβηκαν προσευχή για αυτό μου είπε και ο διευθυντής να μην κατέβω..Όλοι στο κόλπο. Είχαν φέρει και λάπτοπ για να ακούμε μουσική.....

Τα λατρεύω αυτά τα παιδιά, τα λατρεύω.....Το καλύτερό δώρο μου έκαναν ( και δεν εννοώ τα δώρα στο δέντρο που και αυτά είναι υπέροχα) αλλά για όλο αυτό που οργάνωσαν, για τη μεγάή αγκαλιά γιατί μου είπαν "μας έλειψες κυρία" και νιώθεις πόσο πολύ το εννοούν....

Βαθμοί στη δασκάλα

Πριν από λίγες μέρες παρέδωσα τη βαθμολογία του Α τριμήνου. Την ίδια μέρα ζήτησα απο τα παιδιά κάτι που κάνω τα 2 τελευταία χρόνια. 

Να με βαθμολογήσουν. 

Τους είπα πως ένα τρίμηνο τους αξιολογούσα εγώ μέσα απο τεστ, εργασίες, εξέταση και γενικά κοιτώντας την καθημερινή τους πορεία μέσα στην τάξη. Τώρα λοιπόν με απόλυτη ειλικρίνεια, χωρίς να σκεφτούν πως κάτι θα με θυμώσει ή θα με στεναχωρήσει τους ζήτησα να με βαθμολογήσουν...

Να με βαθμολογήσουν όσο αναφορά τη συνέπεια, την συμπεριφορά, τη συνεργασία, τη μεταδοτικότητα. Κάποια παιδιά ήθελαν και στις γνώσεις και τους είπα πως δεν έχω πρόβλημα. Με χαρά και έκπληξη κάποια παιδιά με ρώτησαν αν έχω πρόβλημα να γράψουν μια γενική εντύπωση και κάποια λόγια για να δικαιολογήσουν το βαθμό. Φυσικά και δέχτηκα...

Περίμενα λοιπόν στην έδρα και .....μετά , μετά ναι βούρκωσα, ναι έβαλα τα κλάματα το διάλειμμα, ναι είμαι ψωνάρα δασκάλα τελικά ναι ναι ναι είμαι πολύ πολύ πολύ χαρούμενη για όσα διάβασα. Χάρηκα ακόμα και για τις παρατηρήσεις , για τα παραπονάκια τους...Και δε πιστεύω πως τα παιδιά γράφουν ψέματα απλά για να σε ευχαριστήσουν ( το έχω ακούσει αυτό και απο συνάδελφο, πως τα παιδιά απλά σε γλείφουν )

Τέσπα ο καθένας ας πιστεύει ό,τι νομίζει...Εγώ πιστεύω τα παιδιά μου

Λοιπόν

Θα σας γράψω γενικά βαθμολογίες πρώτα.

Στη συμπεριφορά πήρα 10 και ένα 9,5

Στις γνώσεις πήρα 10 και 9,98!!!

Στη συνεργασία πήρα επίσης 10

και στη συνέπεια πήρα 9, 10,  9,65 και παρατήσεις : περισσότερη προσοχή

Στη συνέπεια όλοι σχεδόν είχαν ένα παράπονο πως καθυστέρησα μια φορά το τεστ στη Γεωγραφία αλλά με συγχωρούν γιατί το παραδέχομαι και δε λέω ψέματα του στυλ "δεν κάθεστε φρόνιμα και δεν τα δίνω"

Το κλάμα φυσικά δεν πήγαινε στα 10αρια. Και 6 να έπαιρνα αυτά που διάβασα αξίζουν όσα όλα τα 10αρια του κόσμου....

Σας γράφω κάποια από τα λόγια των παιδιών ...

Μας συμπεριφέρεστε πολύ καλά και πιστεύω πως μας αγαπάτε. Δε το ένιωθα κάθε χρόνο αυτό. Είχα δασκάλους που δε μας αγαπούσαν. Είστε η καλύτερη δασκάλα που είχα ποτέ. Μας βοηθάτε μας τα εξηγείτε όλα και κυρίως η συμπεριφορά σας είναι τέλεια προς όλους μας. Μας κάνετε το μάθημα διασκέδαση και κάθε μέρα χαίρομαι που έρχομαι σχολείο.

Εγώ πιστεύω πως είστε πολύ καλή δασκάλα το μόνο είναι που κάποιες φορές στα τεστ μας βάζετε πολλές ασκήσεις. Αλλά γενικά είμαι πολύ ευχαριστημένος.

Είστε πολύ καλή δασκάλα και είστε και δίκαια. Παρότι μου λέτε πως ξεχνάω πράγματα και εσείς ξεχάσατε τη Γεωγραφία. ( ο συγκεκριμένος μαθητής ζήτησε και υπογραφή απο τους γονείς μου :)  )

Είστε πολύ καλή κυρία και ποτέ δε μας βάζετε πολλά ώστε να διαβάζουμε μέχρι τις 11 το βράδυ. Καταλαβαίνω όσα λέτε και έχω και πολλές άσχετες απορίες τις οποίες δε φοβάμαι να τις ρωτήσω και εσείς μου τις λύνετε πάντα. Μπορεί καμιά φορά να ξεχνάτε τα τεστ και μας αφήνετε σε αγωνία αλλα μας λέτε πάντα θα τα φέρω την επόμενη μέρα και έτσι κάνετε. Δε ξέρω τις γνώσεις σας αλλά όσα ρωτάω τα ξέρετε γι αυτό πήρατε και 10. 

Μου αρέσει ο τρόπος που κάνετε μάθημα. Είστε η τέλεια δασκάλα. Πέρυσι βαριόμουν να έρθω στο σχολείο αλλά φέτος έρχομαι με χαρά και όρεξη.

Για τη συνεργασία δεν έχω να πω πολλά , πιστεύω πως είστε πολύ καλή. Μεταδοτικότητα : Πιστεύω πως όλοι καταλαβαίνουμε πολύ καλά όσα εξηγείτε. Ακόμα και αν δεν καταλάβουμε το εξηγείτε ξανά αναλυτικά  και έτσι γίνεται κατανοητό απο όλους. 

Στη συμπεριφορά είστε πολύ καλή αλλα σας έβαλα 9,5 διότι δε ξέρω αν αυτό ταιριάζει στη συμπεριφορά αλλά θέλω να σας το πω . Δε μου αρέσει να πηγαίνω αν λείπετε στο Γ3. Αν μπορούσατε κάτι να κάνετε και να χωριζόμαστε διαφορετικά θα χαιρόμουν πολύ .Αν δεν πειράζει δεν πειράζει, αρκεί που το ξέρετε τώρα.

( ακολουθεί και άλλο κατεβατό 2 σελίδες μου έγραψε απλά σας γράφω 2 κομμάτια)

Μας βάζετε πολλά τεστ.Εγώ δε μπορώ να προετοιμαστώ , δεν έχω χρόνο καθόλου κυρία. Όταν μας εξηγείτε , μας τα λέτε όλα αναλυτικά και απλά και δεν έχω κάποιο πρόβλημα. Καμιά φορά είστε άδικη. 

Δε το κάνετε επίτηδες αλλά παράδειγμα γράψατε πως είμαι άγραφη χθες ενώ σήμερα δε το γράψατε σε άλλα παιδιά. Αλλά δε το κάνετε επίτηδες απλά έτσι ένιωσα και σας το λέω γιατί ξέρω πως δεν έχετε πρόβλημα. Ε ξεχάσατε και το τεστ 2 μέρες  αλλά άλλα είναι τα βασικά και όλα τα βασικά είναι μια χαρά

Στην αρχή φαινόσασταν σκληρή αλλά μετά το συνηθίσαμε και κατάλαβα δεν είστε...

Είστε πολύ καλή σε όλα ! Αλήθεια!

Αρχικά φαινόσασταν σκληρή. Πέρασε ο καιρός και κατάλαβα πως είστε πάρα πολύ καλή κυρία και πιστεύω πως είμαστε τυχεροί που σας έχουμε

Είστε μια τρομερή δασκάλα. Κάνετε το τέλειο μάθημα , βάζετε όσα πρέπει και μπράβο σας!!!

Σας έβαλα σε όλα 10. Πιστεύω πως είστε πολύ καλή και δε σας γλείφω. Αν γίνεται να με κάνετε καλό μαθητή , ας έχω ένα όνειρο αν και μπορεί να γίνει και πραγματικότητα. Ομως αυτό δεν είναι δικό σας θέμα και το καταλαβαίνω. ( εδώ έπεσε πολύ κλάμα, και όχι αγάπη μου είναι δικό μου θέμα και θα βάλω και εγώ τα δυνατά μου να τα καταφέρεις)

Το καλύτερο που μου αρέσει σε εσάς είναι πως έχετε ένα τρόπο και μας ηρεμείτε όταν τσακωνόμαστε και φωνάζουμε χωρίς να φωνάζετε εσείς

Δεν έχω κανένα παράπονο. Ε ξεχάσατε το τεστ αλλά αυτά συμβαίνουν. Είστε πολύ καλή σε όλα. Συνεχίστε έτσι.

Το πρώτο τρίμηνο περάσαμε φανταστικά. Είστε συνεργάσιμη και μας καταλαβαίνετε απόλυτα. Μάθαμε πολλά πράγματα απο εσάς και ελπίζω να συνεχίσουμε αυτή τη ζεστή σχέση που έχουμε ολοι μας στην τάξη

Στην αρχή δε σας ξέραμε. Όμως σας μάθαμε. Είστε ευχάριστος άνθρωπος. Εχετε πολλές και ωραίες ιδέες για τη μάθηση και τη διασκέδαση. Κάτι που μου αρέσει σε εσάς είναι πως έχετε μια καλή σχέση με μας , βοηθάτε στη λύση των προβλημάτων που μας απασχολούν και μας βοηθάτε στα σχολικά μαθήματα.Ελπίζω να συνεχίσετε έτσι και με περισσότερες εκπλήξεις. θα περάσουμε πολύ όμορφα φέτος. Σας ευχαριστώ για όλα

Κυρία Άννα,

Η εντύπωση μου για εσάς είναι η καλύτερη.Είστε πολύ και έχετε πολλές γνώσεις και γι αυτό θα πάμε προετοιμασμένοι στο γυμνάσιο. Είστε συνεργάσιμη με όλα τα παιδιά και δεν έχετε αγαπημένους μαθητές. Συμμετέχουμε όλοι στις κατασκευές και εξηγείτε καλά όλα τα μαθήματα. Η μέθοδος διδασκαλίας σας είναι η πιο σωστή. Το μόνο που παράπονο είναι να μη λέτε σιγά τις εργασίες για το σπίτι και μετά να τις ξαναλέτε ξανά για να τις ακούμε όλοι. Βέβαια εγώ φταίω που μιλάω αλλά ήθελα να το ξέρετε

Ξέρω σας ζαλίζω, αλλά είναι τόσο μεγάλη η χαρά μου που δε μπορώ να μη το μοιραστώ μαζί σας...Νιώθω τόσο γεμάτη :)

Ε τώρα εντάξει δε το κρύβω χαίρομαι που θα έχουμε διακοπές...Τα λατρεύω τα παιδιά μου αλλά και οι διακοπούλες τέλειες είναι ειδικά οι φετινές που θα τις περάσω στην Κρήτη....

Καλές γιορτές σε όλους σας!!!

Γεμάτες απο αγαπημένα πρόσωπα, χαμόγελα και ζεστασιά!!!

Πράγματα αυτονόητα ...αλλά όχι για όλους

Σήμερα ήρθε η μαμά μιας μαθήτριας μου στο σχολείο...Κουβέντα στη κουβέντα μου είπε τόσο όμορφα λόγια που συγκινήθηκα και ήμουν όλη μέρα με ένα χαμόγελο.

Δε θα κρύψω όμως πως προβληματίστηκα γιατί πράγματα που εγώ τα θεωρώ αυτονόητα και τα κάνω αυθόρμητα τελικά δεν είναι...

Η μητέρα μου σχολίασε θετικά πράγματα που ούτε που φανταζόμουν πως θα έκαναν εντύπωση σε ένα γονιό...Είχε τύχει και άλλες φορές και κάθε φορά τους απαντούσα "μα αυτό είναι αυτονόητο για μένα"

Και φυσικά δε μιλάω για το γνωστικό κομμάτι...Κανείς δε μου σχολίασε "αχ τι καλά που τους μάθατε τα κλάσματα/ τις αιτιολογικές προτάσεις και την μεταφορά θερμότητας με αγωγή". Κανείς.
Οι γονείς κυρίως στάθηκαν σε άλλο κομμάτι. Στη σχέση που έχω αναπτύξει με τα παιδιά. Το ξέρω πως δέσαμε και φέτος, ξέρω πως έχω την αποδοχή τους και την αγάπη τους αλλά δεν περίμενα να είναι κάτι που θα σταθούν οι γονείς γιατί πολύ απλά εγώ όλα αυτά τα θεωρώ δεδομένα.

Μου είπε η μητέρα πόσο δεμένα είναι τα παιδιά μαζί μου...Πόσο με εμπιστεύεται η κόρη της και τα άλλα παιδιά που ακούει τις συζητήσεις τους. Ο,τι το παιδί δε με φοβάται και μπορεί να μου πει τα πάντα. Προχτές είχε ένα πρόβλημα και εγώ έκατσα ένα διάλειμμα και μιλήσαμε....και το είπε στη μαμά της και ήρθε να με ευχαριστήσει. Και εγώ της απάντησα "Μα εννοείται, δε θα ακούσω το παιδί;;;"

Όχι τίποτα δεν εννοείται , μου είπε. Η μικρή ούτε τις απορίες της δε ρωτούσε στον παλιό της δάσκαλο ενώ σε μένα έχει το θάρρος να ρωτήσει τα πάντα είτε αφορά το μάθημα είτε όχι.

Μου είπε πως χάρηκε πολύ όταν είδε τα πρώτα άριστα στα τετράδια...Της λέω "ε αφού είναι πολύ καλή , προσεκτική κτλ " Μου λέει "δεν είχε ακούσει ούτε είχε δει μπράβο τα 2 προηγούμενα χρόνια"

Και αναρωτιέμαι...Είναι δυνατόν ένα παιδί να έρθει να σου μιλήσει και εσύ να τους πεις "Εχω διάλειμμα τώρα" ;;;

Είναι δυνατόν να μην επιβραβεύεις τα παιδιά ακόμα και αυτά που έχουν αδυναμίες για κάθε προσπάθεια που κάνουν;;;Οι λέξεις /φράσεις :Μπράβο, τέλεια, θαυμάσια, τα πήγες ακόμα καλύτερα, συνεχώς βελτιώνεσαι, είμαι πολύ περήφανη για σένα είναι λέξεις καθημερινές και φέτος μου είχε κάνει εντύπωση που παιδιά Στ τάξης τους έλεγα μπράβο και το σχολίαζαν συνεχώς "μου είπε μπράβο, μου είπε μπράβο"

Άλλη μητέρα όταν μιλούσαμε μου είπε πως χαίρεται ακόμα και με τις παρατηρήσεις που της γράφω κάποιες φορές "γιατί σημαίνει πως την προσέχετε και δεν αδιαφορείτε"

Και αναρωτιέμαι ξανά...Αυτά δεν οφείλει να κάνει ο καθένας μας; Πρώτα δεν πρέπει να φτιάξεις μια καλή σχέση εμπιστοσύνης με τους μαθητές σου, να έχεις ένα όμορφο ζεστό και ασφαλές κλίμα στην τάξη και μετά να προχωρήσεις σε όλα τα άλλα;Τι να την κάνω εγώ την αναγωγή στη μονάδα όταν τα παιδιά με φοβούνται;;; Όταν τα παιδιά δεν είναι χαρούμενα στο σχολείο;

Είναι πρώτη φορά που μαθητές μου , μου σχολιάζουν αρνητικά κάποιον άλλο. Μέχρι τώρα οι μαθητές μου λάτρευαν τους παλιούς δασκάλους του οπότε είναι κάτι καινούριο για μένα ...Τους λέω πως ο κάθε δάσκαλος έχει τον τρόπο του μπλα μπλα και μου απαντάνε "και τι ωραίο βρίσκεται στον τρόπο αυτό, να μην ασχολείται με τα προβλήματα μας και να μας λέει πως δεν είναι δικό του θέμα"
"Τι τρόπος είναι να μη μας εξετάζει ποτέ και να μη γράφει ποτέ κάτι στον πίνακα;"
"Και κυρία όταν κάτι δεν ήξερε απλά μας έλεγε δεν είναι ώρα τώρα ενώ εσείς μας λέτε πως δε το ξέρετε και μετά από το κενό σας το έχετε βρει και μας το λέτε"
Δεν έχω πάντα απάντηση να τους δώσω. Τους λέω πως πάντα κάτι θα πάρουν και κάτι θα δώσουν σε κάποιον δάσκαλο και πως και αυτός ο δάσκαλος τα αγαπούσε και μπλα μπλα μπλα...

Εμείς είναι μέρες που δεν ανοίγουμε το βιβλίο στα Μαθηματικά γιατί κάτι έχει προκύψει, κάτι θέλουν να συζητήσουν , γιατί έχουν τόσο πολλά πράγματα στο μυαλό τους ειδικά σε αυτή την ηλικία....Εχουν ανάγκη να μιλήσουν και να ακουστούν..Και θέλουν να είσαι εκεί.
Και δεν είναι καθόλου χάσιμο χρόνου...Και το βρίσκεις μπροστά σου αργότερα. Γιατί είναι πιο ήσυχα πλέον , γιατί με ακούνε, γιατί αν τους πω "τώρα θα κάνουμε αυτό και μετά θα μιλήσουμε" με ακούνε και δε βγάζουν κιχ. Γιατί βλέπω πως τα παιδιά που μου περιέγραφαν άλλοι δάσκαλοι "αχ αυτός θέλει προσοχή" είναι από τα παιδιά που δε τους έχω κάνει καμιά παρατήρηση εδώ και 2 μήνες...
Είναι πάλι φορές όπως πριν μια εβδομάδα που απο μια εικόνα στο βιβλίο της γλώσσας ανοίξαμε συζήτηση για δύο ολόκληρες ώρες. Με αφορμή μια εικόνα ενός πρόσφυγα τα παιδιά μίλησαν εντελώς μόνα τους ( εγώ απλά έλυνα απορίες) για τα παρακάτω : μετανάστευση, οικονομική κρίση, ρατσισμός, απόλυση,ανεργία, φορολογία, χαράτσια, αυτοκτονίες, ευρωπαϊκή ένωση,  παιδική κακοποίηση, εμπορία οργάνων, η ζωή στην επαρχία, διαδηλώσεις, αγανακτισμένοι, σύνταγμα, δακρυγόνα και και και...Και να όλα αυτά συνδέθηκαν. Και ναι χτύπησε το κουδούνι και με το ζόρι κατέβηκαν για διάλειμμα. Και τα χάρηκα. Εγώ στην έδρα παρατηρητής ( εντάξει που και που έδινα εγώ το λόγο γιατί ξέφευγαν) να τα ακούω και να τα καμαρώνω. Αλήθεια αυτές οι στιγμές είναι μοναδικές...Βρήκαν ακόμα και λύσεις για την οικονομική κρίση τα καμάρια μου.

Με τους γονείς τώρα γιατί με αφορμή μια μητέρα κάνω και την ανάρτηση συνεργαζόμαστε άψογα.Το τετράδιο επικοινωνίας λειτουργεί μια χαρά , μιλάμε , προσπαθούμε και οι δυο πλευρές και βλέπουμε πόσο βοηθάει αυτό και τα παιδιά.

Η πλάκα είναι πως ο παλιός δάσκαλος μου είχε πει πως όλα είναι καλά με την τάξη αυτή αλλά οι γονείς είναι πολύ παράξενοι, δημιουργούν συνεχώς θέματα, κάνουν παράπονα, επεμβαίνουν....και να έχω το νου μου.Εγώ πάλι έχω άλλη εικόνα...και ελπίζω να μην αλλάξει. Εγώ δεν έχω δει κανένα παράξενο μέχρι τώρα. Σίγουρα θα σου τύχουν τέτοιοι γονείς αλλά εκείνος μιλούσε για το σύνολο και δε σας κρύβω πως ένα άγχος το είχα....

Αααα και ξέχασα να αναφέρω κάτι ( άσχετο βέβαια με το θέμα της ανάρτησης)
Φέτος λέω να αφήσω λίγο τα περιβαλλοντικά θέματα και στα πλαίσια της Ευέλικτης Ζώνης να τρέξω ένα θέμα για την Ομαλή μετάβαση των παιδιών στο γυμνάσιο....Μου έδωσε το έναυσμα ο διευθυντής του σχολείου που έκανε μια δυο ώρες μάθημα στα παιδιά μου και λέω να το τολμήσω αφού και τα παιδιά το δέχτηκαν με χαρά .Εχω στο μυαλό μου κάποια πράγματα και θα το ξεκινήσουμε μετά τις γιορτές των Χριστουγέννων....Ελπίζω να πετύχει και να πάνε στο γυμνάσιο έχοντας εμπιστοσύνη στον εαυτό τους και χωρίς άγχος....

Σας χαιρετώ :)

Στολίσαμε....

Τη Δευτέρα είπα στα παιδιά πως την Παρασκευή θα στολίσουμε το δέντρο και την τάξη μας. 

"Από τώρα κυρία;"  ρώτησαν. 

Απο τώρα λοιπόν γιατί θέλω να τη χαρούμε ένα μήνα...

Αυτό που με έκανε να θυμώσω πολύ είναι το γεγονός πως τα δύο προηγούμενα χρόνια το δέντρο και την τάξη τη στόλιζαν μόνο 3 παιδιά. Σκέφτομαι "μπα δεν άκουσες καλά" Και μου το ξαναείπαν. Μόνο 3 μαθητές στόλισαν το δέντρο, έβαλαν το αστέρι, στόλισαν τα παράθυρα...

Και οι υπόλοιποι;;; ρώτησα

Οι υπόλοιποι κάναμε εργασίες!!! απάντησαν τα παιδιά....

Στα παιδιά δεν σχολίασα φυσικά τίποτα. Ό,τι και να ακούσεις προσπαθείς να δικαιολογήσεις τα αδικαιολόγητα. Ευτυχώς τα παιδιά ξέρουν να κρίνουν.

Είναι δυνατόν μια τόσο όμορφη στιγμή να μη τη μοιράζεται όλη η τάξη μαζί; Πως μπορείς και το κάνεις αυτό;Ας την στόλιζες και μόνος σου λοιπόν.

 Τι φοβάσαι;;;Μη γκρεμίσουν την τάξη; 

Εμείς μοιράσαμε δουλειές και δεν χρειάστηκε να φωνάξω ούτε μία στιγμή. Τα πράγματα πολύ απλά...3 σειρές φωτάκια, 18 παιδιά άρα 6 παιδιά βάζουν τα πρώτα φωτάκια  και συνεχίζουν τα υπόλοιπα. Πάρε εσύ τα στολίδια για τα παράθυρα, πήγαινε εσύ να βοηθήσεις, φτιάξτε εσείς την πόρτα , στόλισε εσύ τη βιβλιοθήκη και όλοι μαζί το δέντρο. Και μη σας νοιάζει αν ταιριάζουν οι λάμπες ή αν το κάναμε πολύ παρδαλό. Το βασικό είναι να περάσουμε καλά. Στολίζουμε, γελάμε τραγουδάμε.

Και ας είναι ακόμα Νοέμβρης εμείς είπαμε τα κάλαντα και όλα τα hit των Χριστουγέννων.

Φυσικά συμμετείχα και εγώ και πέρασαν 3 ώρες έτσι. Κάποια στιγμή είχα κάτσει στην έδρα και τα παρατηρούσα...Άλλος σκαρφαλωμένος πάνω στο θρανίο και άλλα παιδιά να του δίνουν στολίδια και να κρατάνε και σταθερό το θρανίο να μην πέσει. Άλλοι στον πίνακα να ζωγραφίζουν και να γράφουν ευχές, άλλος να έχει πιάσει τη σκούπα και να τραγουδάει "Last Christmas " Παιδιά χαμογελαστά, με μάτια να λάμπουν, να καμαρώνουν το δέντρο μας, παιδιά να σκάνε στα γέλια όταν ο συμμαθητής του τραγούδαγε το "Αγια Νύχτα " στα Αγγλικά. Και χαμογέλασα ασυναίσθητα και είδα μια μαθήτρια να με κοιτάζει και να μου χαμογελάει ....Και απορώ πως θες να χάνεις αυτές τις στιγμές;;;Εσύ, ο δάσκαλος τους. Πως προτιμάς να βλέπεις 15  παιδιά να γράφουν ασκήσεις και άλλα 3 σε μια γωνιά ήσυχα ήσυχα να στολίζουν το δέντρο.( γιατί αφού οι άλλοι γράφουν απαγορεύεται να μιλήσεις).Πως μπορείς να χάνεις στιγμές που τα παιδιά σε αγκαλιάζουν σφιχτά και σου λένε "κυρία, περάσαμε τέλεια" "κυρία σε ευχαριστώ"

Παραξενεύτηκα ακόμα περισσότερο που τα παιδιά το είχαν σαν δεδομένο και με ρώτησαν 5  φορές "μα όλοι θα στολίσουμε"  Και ειδικά όταν τους είπα πως το αστέρι το βάζει πάντα μαζί ολη η τάξη, δε γίνεται να επιλέξω εγώ κάποιο παιδί...με κοίταζαν με απορία.

Είμαστε οι πρώτοι που στολίσαμε και άκουσα  και  ατάκες τύπου "καλά απο τώρα;;"  , "πω πω πως τα βαριέμαι , δεν πας να στολίσεις και τη δικιά μου" "ωχ τι μου έκανες, άρχισαν την γκρίνια και οι δικοί μου και δεν έχουμε χρόνο για χάσιμο" αλλά συγγνώμη κιόλας δε με απασχολεί. Τα παιδιά πολλές φορές συγκρίνουν τι γίνεται στο άλλο τμήμα αλλά αν εσύ υποστηρίξεις αυτό που πιστεύεις δεν έχεις θέμα...Και σε μένα πολλές φορές έχει τύχει να σου πουν "οι άλλοι έκαναν εκείνο, το άλλο" τους εξηγείς και όλα είναι καλά...Οπότε....εξήγησε τους με λογικά επιχειρήματα γιατί δε θα στολίσετε την τάξη , είναι τόσο μα τόσο απλό.

Δε κατηγορώ κάποιον , ούτε θεωρώ πως εγώ είμαι η τέλεια. Αλλά κάποια τόσο απλά πράγματα δίνουν τόση χαρά στα παιδιά...Γιατί να τους το στερούμε ;Είναι που είναι η κατάσταση δύσκολη ας κάνουμε κάτι να αλλάξει η διάθεση, το σχολείο μας.

Φέτος που το σχολείο έχει και κουζίνα με φούρνο κανονικό θα κάνουμε και μελομακάρονα...  :)

Συνάντηση με τα κορίτσια της τάξης μου

Όπως έχω ήδη πει φέτος έχω Στ τάξη. Μια τάξη που τη φοβόμουν πάντα και ήταν αυτή που έμεινε και πήρα εγώ ( είπαμε είμαι το μικρό του σχολείου φέτος)
Τελικά το άγχος κράτησε λίγο!!!Τα παιδιά τα λάτρεψα. νομίζω και αυτά το ίδιο και επικοινωνούμε μια χαρά...Διαφορετική σχέση απο ό,τι είχα με τα μικρότερα αλλά το βασικό στοιχείο η αγάπη επικρατεί και πάλι...Μου αρέσει που μπορείς να μιλήσεις μαζί τους για πολλά θέματα, που θα καταλάβουν το χιούμορ σου, που θα αντιδράσουν , που θα σου κάνουν πλάκα , που σε νιώθουν φίλη τους εκτός απο δασκάλα τους ( χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν είναι ξεκάθαροι οι ρόλοι)

Διαφορετική ηλικία λοιπόν παιδιών διαφορετικές οι ανάγκες μας ....Σκέφτηκα λοιπόν να κάνω μια συζήτηση με τα κορίτσια της τάξης μου για τις αλλαγές που συμβαίνουν στην ηλικία αυτή στο σώμα τους και όχι μόνο...Ήδη απο την πρώτη μέρα τα παιδιά είχαν ένα άγχος αν θα κάνουμε το μάθημα με την αναπαραγωγή...που είναι τελευταίο στην ύλη του βιβλίου .....

Περίμενα να περάσουν 2 μήνες ώστε να νιώθουν πιο άνετα μαζί μου για μια τέτοια συζήτηση...Για να σπάσω τον πάγο λοιπόν αντί να τους πω "σας θέλω το διάλειμμα" το έκανα σαν παιχνίδι....

Τι έκανα λοιπόν ;;;
Πριν λίγες οι μαθήτριες μου μπαίνοντας στην τάξη από το διάλειμμα βρήκαν μέσα στις κασετίνες τους ένα χαρτάκι και μια καραμέλα....
Το χαρτάκι έγραφε

Μυστική συνάντηση μόνο για κορίτσια

Θα σας περιμένω στην τάξη μας την άλλη Δευτέρα στο πρώτο διάλειμμα..Θα φάμε το πρωινό μας μαζί και θα μιλήσουμε για θέματα κοριτσίστικα και όχι μόνο...Μέχρι τότε βρείτε ένα τρόπο να μη μας πάρουν είδηση τα αγόρια..Να καταφέρουμε να κρατήσουμε τη συνάντηση μας μυστική.Γράψτε μου τις προτάσεις σας σε ένα χαρτί και αφήστε το στο κουτί επικοινωνίας..Αν για κάποιο λόγο αλλάξει η ώρα ή η τοποθεσία θα σας ενημερώσω.
Η συνάντηση σε καμία περίπτωση δεν είναι υποχρεωτική



Το όλο σκηνικό το έκανα απλά για να κάνω τα κορίτσια να χαλαρώσουν. Μπορούσα απλά να πω στα παιδιά , θέλω τα κορίτσια σήμερα και τελεία!!!Έτσι όμως το χάρηκαν πολύ...Κρυφά σημειώματα, ερωτήσεις αγωνία...από όλα είχε ο μπαξές....Το τι σημείωμα βρήκα μέσα στο κουτί επικοινωνίας δε λέγεται...Προτάσεις για το πως δε θα μας πάρουν χαμπάρι, ερωτήσεις τύπου "κυρία ό,τι θέλουμε μπορούμε να συζητήσουμε;;;" "κυρία να φέρουμε κέικ, πορτοκαλάδες;;;"

Έπρεπε να δείτε απογοήτευση όταν έμαθαν πως θα σχολεία θα είναι κλειστά τη Δευτέρα

"Κυρία θα το κάνουμε άλλη μέρα ε;;;"   "Κυρία μη το ακυρώσουμε τελείως απλά να αλλάξουμε τη μέρα"
Και έφτασε η μέρα...Το κουδούνι χτύπησε , είπα στα παιδιά να περάσουν έξω και τα κορίτσια με τρόπο έμειναν τελευταία και δεν έφυγαν...
Καθίσαμε λοιπόν στα θρανία ( εννοείται πως δεν έκατσα στην έδρα) , βγάλαμε τα φαγητά μας , μοιράσαμε το κέικ και η συζήτηση άρχισε...
Αρχικά τις ρώτησα αν φαντάζονται τι ήθελα να πούμε...Το πέτυχαν με την πρώτη.
"Για την περίοδο κυρία και την εφηβεία;;;"

Και μιλήσαμε...Και τους είπα για τη δική μου πρώτη εμπειρία, για το ποιος είναι ο λόγος που συμβαίνει όλο αυτό , πως είναι κάτι φυσιολογικό κτλ...Τα πιο πολλά ήξεραν τι είναι αλλά δεν ήξεραν γιατί συμβαίνει... Έτσι τους είπα για το ταξίδι του ωαρίου , ρώτησαν κάποια πράγματα και μετά τους είπα πως πάντα θα έχω μαζί μου σερβιέτες ( κρυμμένες μέσα στην τάξη) και αν καμιά φορά χρειαστούν να μου ζητήσουν....

Δυστυχώς δεν είχαμε πολύ χρόνο....Μου είπαν τις απορίες τους, μου είπαν τα παράπονα τους απο τα αγόρια ( αχ προ εφηβείαααα) και το κουδούνι χτύπησε...Το ιδανικό θα ήταν να μπορούσα να αφήσω τα αγόρια για μια ώρα με κάποιο δάσκαλο αλλά κολλούσα να ζητήσω κάτι τέτοιο ( είμαι και στο σχολείο καινούρια μη ξεχνάμε) να έχουμε το χρόνο μας. Ιδανικό θα ήταν ακόμα να μιλήσω εγώ σε όλα τα κορίτσια της Στ ταξης κάποια στιγμή και ο δάσκαλος να μιλήσει στα αγόρια....Αλλά αυτό είναι απλά μια σκέψη μου. Άλλωστε σε ερώτηση που έκανα στον άλλο συνάδελφο για το κεφάλαιο της αναπαραγωγής η συζήτηση ήταν .:

-Το κεφάλαιο παραλείπεται.
-Οχι είναι μέσα στην ύλη
-Οχι είναι εκτός

Το λύσαμε κοιτώντας το βιβλίο ύλης και αφού είδαμε πως είναι μέσα στην ύλη μου είπε πως
"Ε είναι σαν να παραλείπεται αμα δεις το βιβλίο δασκάλου. Εγώ δε το κάνω ποτέ και έχω το κεφάλι μου ήσυχο"

Εγώ διαφωνώ αλλά δεν μπήκα στην διαδικασία να εξηγήσω. Εγώ θα το κάνω. Ευτυχώς αυτό μας έμεινε ακόμα ...Να έχουμε μια ελευθερία κινήσεων για το πως θα διδάξουμε τι. Με το συνάδελφο συνεργαζόμαστε άψογα αλλά σε αυτό το θέμα ε θα έχουμε κάποια διαφορά και ελπίζω να μην έχω θέμα με κάποιο γονιό ( καλά εγώ όσα λέει το βιβλίο θα τους πω)

Χτύπησε λοιπόν το κουδούνι, τα κορίτσια κρύφτηκαν σε μια γωνιά για να μπουν ανέμελες στην τάξη και μάλιστα τα αγόρια τους είπαν "καλα που είχατε πάει όλες;;;"   Την τελευταία ώρα μια μαθήτρια μου έφερε 3 χαρτάκια...."Κυρία κάτι σας γράψαμε όλες μαζί"

Και σας γράφω κάποια απο αυτά...

Πέρασα τ ε λ ε ι α!!!Μου άρεσε που ήμασταν μόνο κορίτσια και όχι αγόρια και μιλήσαμε ελεύθερα.να το ξανακάνουμε και αυτή τη φορά ακόμα καλύτερα

Ηταν πολύ ωραία και μ αρεσε που σας είπαμε τα παράπονα μας .Ελπίζω να κάνετε κάτι για αυτό!Θα ήθελα να το ξανακάνουμε έτσι μυστικά...Δε νομίζω να το κάνετε αυτό και με τα αγόρια!!!

Μου άρεσε και εμένα πάρα πολύ γιατί μπορούσαμε να μιλήσουμε ελεύθερα για πράγματα που θα ήταν πάρα πολύ δύσκολο να γίνει μπροστά στα αγόρια ( ευτυχώς που δεν ήταν εκεί) Επίσης εύχομαι αυτή η συνάντηση να γίνεται όσο πιο συχνά μπορούμε

Κυρία αυτό το διάλειμμα ήταν πολύ ξεχωριστό...Σας αγαπάω πολύ και χάρηκα που μας μιλήσατε για κάτι προσωπικό σας και μας ακούσατε. Θέλω να το ξανακάνουμε

Χάρηκα πολύ που τα είπαμε και σας μιλήσαμε ελεύθερα. Μακάρι να το κάναμε όλο αυτό πολύ συχνά.

Σήμερα χάσατε το διάλειμμα σας για εμάς...Απο την αρχή της χρονιάς κατάλαβα πως είστε διαφορετική. Είμαστε πολύ τυχεροί που θα φύγουμε απο το δημοτικό και εσείς θα είστε η τελευταία μας δασκάλα. Ευχαριστώ πολύ για όλα.

Και τα υπόλοιπα στο ίδιο μήκος κύματος ήταν... Έφυγα απο το σχολείο νιώθοντας τόσο πλήρης και ευτυχισμένη....




ΥΓ Το κουτί επικοινωνίας το χρησιμοποίησα πρώτη φορά πέρυσι...Είπα στα παιδιά πως εκεί μπορούν να μου αφήσουν σημειώματα για ό,τι θέλουν. Κάποιο παράπονο, κάτι που έκανα και θεωρούν πως τα αδίκησα, κάτι που ντρέπονται να μας πουν ...Φέτος πάντως έχω πολλά πολλά σημειώματα...Ευτυχώς μέχρι τώρα δεν έχω αδικήσει κανένα!