Ανταπόκριση απο την τάξη

Καλησπέρα σε όλη την παρέα,

Εχω πολλές αναρτήσεις στα σκαριά και είπα να αρχίσω σιγά σιγά.....

Το θέμα μου σήμερα;;;Το σχολείο....Τι πρωτότυπο για μένα ε;;;;

Ξεκινάωωωω

Ένα «πρόβλημα» που συναντάει κανείς στη σχολική τάξη είναι πολλά χεράκια όρθια και φωνές «εγώωωωωωω κυριαααααααααααααα» , «κυρίαααααααα» . Όλοι θέλουν να απαντήσουν, όλοι θέλουν να κάνουν ανάγνωση ( στη γλώσσα κάνουμε όλοι κάθε μέρα) σε κάποιο μάθημα…Το ίδιο συμβαίνει και με το ποιος ια μοιράσει , μαζέψει τετράδια αλλά αυτό το έχουμε λύσει ήδη με τα καθήκοντα και τις ομάδες….

Είδα λοιπόν μια έξυπνη ιδέα στο ιστολόγιο της συναδέλφου Ιωάννας από την οποία έχω «κλέψει» πολλές ιδέες και φτιάξαμε το «Τυχερό Κουτί» …Κανένα παράπονο πλέον στην τάξη….

Παίρνουμε τα ξυλάκια που έχουν οι γιατροί ( δε ξέρω πως τα λένε) . Βάφουμε τη μισή πλευρά και στο υπόλοιπο κομμάτι γράφουμε τα ονόματα των παιδιών. Τα βάζουμε όλα μέσα σε ένα κουτάκι ( εμείς φτιάξαμε ένα από μια συσκευασία χυμού που είχαμε στην ανακύκλωση) και έτοιμο….

Τραβάω το ξυλάκι, διαβάζω το όνομα και μετά το βάζω από την άλλη πλευρά ( αυτή που δεν είναι χρωματισμένη) Έτσι δε θα τύχει ποτέ το ίδιο παιδί….

Ακόμα και για να κόβουμε το πόδι της Κυρά Σαρακοστής  από εκεί τραβάμε…και δεν παραπονιέται κανείς

To τυχερό μας κουτί 

                                           

Τα ξυλάκια/κλήροι

Κυρίααα γυρίστε το ανάποδα είπα μάθημα

Φατσούλες

Πάλι από τη συνάδελφο η ιδέα …Φατσούλα γιατί είμαστε ήσυχοι, συνεργάσιμοι , κάναμε μια άσκηση που ήταν προαιρετική, βρήκαμε κάτω ένα 5 λεπτο και το φέραμε στο γραφείο….Φατσούλες σε καθετί όμορφο κάνουν τα παιδιά…Τις δίνω και τις μαζεύω πίσω την ίδια μέρα και απλά έχουμε ένα μαθητή Φατσουλομετρητή και όποιο παιδί μαζέψει 10 ( όλοι μαζεύουν αργά ή γρήγορα) κερδίζει κάτι. Αυτό το κάτι μπορεί να είναι ένα έξτρα αυτοκόλλητο, ένα βραβείο ή απλά να κάτσει με όποιον θέλει για μια ώρα στα Εικαστικά. Επιβραβεύω και κάθε προσπάθεια παιδιών που έχουν δυσκολίες…Ακόμα και να γράψει σωστά μία λέξη για κάποια παιδιά είναι πρόοδος και έτσι και αυτό επιβραβεύεται. Προσπαθώ να μη τους περάσω κάποιον ανταγωνισμό «έχω πιο πολλές από σένα»  και ευτυχώς με διάφορους τρόπους το έχω καταφέρει. Πλέον δεν προσέχουν πότε θα φτάσουν στις 10…Αρκεί η χαρά του να την έχουν στο θρανίο τους για μια μέρα….

Φατσούλες χαμογελαστές για χαμογελαστά παιδιά 

Μερικές εικόνες από την τάξη μας

Κυκλοφορώ με ασφάλεια….

Σήματα Οδικής Κυκλοφορίας στην Τάξη μας.

Το πρόγραμμα αυτό κράτησε 2 μήνες….Μου άφησε όμως μια πικρή γεύση.

Λεπτομέρειες σε επόμενη ανάρτηση L

Σήματα Κ.Ο.Κ.

Μια άποψη της τάξης μας. Εχουν γεμίσει κι άλλο οι τοίχοι

Το χωριό της γραμματικής

Τέλος όπως κάθε χρόνο όλο και κάποια συνταγή θα κάνουμε….Φέτος κάναμε ξανά τρουφομπαλίτσες.

Χωρίσαμε αρμοδιότητες απο την προηγούμενη μέρα χρησιμοποιώντας το μαγικό κουτί. Φυσικά όλοι θα κάναμε κάτι και όλοι θα πλάθαμε στο τέλος...Απλά στα πρώτα στάδια της συνταγής ο καθένας είχε το ρόλο του. Τα υλικά τα έφεραν τα παιδιά...Οχι πως δεν μπορούσα να τα φέρω εγώ. Απλά θέλω να είναι υπεύθυνα....

Φτάσαμε λοιπόν στην μέρα που όλοι περίμεναν με χαρά.

Καθαρίσαμε θρανία, πλύναμε σχολαστικά τα χέρια μας, βάλαμε ποδιές ( όσοι έφεραν) και ......

Σπάμε μπισκότα.

Έχει και άλλα κυρίαααα;;;

Βούτυρο, κακάο , άχνη 

Και τα μπισκοτάκια

Κυρία δεν μπορούμε να το γλείψουμε;;;

Λίγη δύναμη ακόμα....

Ετοιμη η πρώτη ομάδα......

Ας ξεκινήσουμε και εμείς....

Κυρία θες μια αγκαλιά;;;;

Ετοιμο το πρώτο κουτί

Και οι πιατέλες μας

Καθαριότητα....

Έχουμε δουλειά ακόμα....

Αφού τελείωσε ένα όμορφο δίωρο γεμάτο γέλια , χαρούμενες φωνές, λερωμένα χεράκια κάτσαμε στο χαλί μας να συζητήσουμε….Ρωτάω λοιπόν τα παιδιά….

«Τι μάθαμε μέσα από όλα αυτά που κάναμε το προηγούμενο δίωρο;»

Και οι απαντήσεις ( σε κάποιες βοήθησα έμμεσα και εγώ)

Να συνεργαζόμαστε

Να βοηθάμε ο ένας τον άλλο

Να είμαστε υπεύθυνοι ( να φέρουμε τα υλικά που πρέπει , τη σωστή μέρα)

Πως όλοι μπορούμε να πετύχουμε κάτι…

Την προστακτική που κάναμε και στη γλώσσα

Τα κλάσματα ( ½ κούπα κακάο κτλ)

Τους δεκαδικούς γιατί πάνω κάποια προιόντα είχαν και τιμές ( κάναμε και πρόσθεση δεκαδικών για να δούμε πόσο μας στοίχισε)

Διαίρεση ( πόσα τρουφομπαλάκια θα πάρει ο καθένας μας)

Μάθαμε πως πριν μαγειρέψουμε καθαρίζουμε το χώρο και πλένουμε τα χέρια μας

Να διαβάζουμε τις ετικέτες ( πότε λήγει το βούτυρο;;;)

Ο,τι βάζουμε στη μέση το μαζεύουμε εμείς…

Μέσα σε 2 ώρες μέσα από μια απλή δραστηριότητα μάθαμε τόσα πολλά…

Και είμαι σίγουρη πως θα το θυμούνται…Όπως το θυμούνται και οι παλιοί μου μαθητές….και ακόμα όταν με συναντούν μου λένε «αχ θυμάστε κυρία τότε που….»

Μάρτης....

1η Μαρτίου χθες

Στο σχολείο την ώρα της Γλώσσας διάβασα στα παιδιά το παρακάτω ποίημα

Τον γνωρίζετε το Μάρτη,

τον τρελό και τον αντάρτη;

Ξημερώνει και βραδιάζει

κι εκατό γνώμες αλλάζει.

Βάζει η μάνα του μπουγάδα,

σχοινί δένει στη λιακάδα,

τα σεντόνια της ν’ απλώσει,

μια χαρά να τα στεγνώσει.

Νά που ο Μάρτης μετανιώνει

και τα σύννεφα μαζώνει

και να μάσει η μάνα τρέχει

τα σεντόνια, γιατί βρέχει!

Νά ο ήλιος σε λιγάκι,

φύσηξε το βοριαδάκι,

κι η φτωχή γυναίκα μόνη

τα σεντόνια ξαναπλώνει.

Μια βροντή κι ο ήλιος χάθη

μες στης συννεφιάς τα βάθη,

ρίχνει και χαλάζι τώρα,

ποποπό, τι άγρια μπόρα!

Ώς το βράδυ φορές δέκα

άπλωσε η φτωχή γυναίκα

την μπουγάδα, κι όρκο δίνει

Μάρτη να μην ξαναπλύνει.

Ρίτα Μπούμη-Παπά

(από το βιβλίο: Aνθολόγιο για τα παιδιά του Δημοτικού,

μέρος δεύτερο, Oργανισμός Eκδόσεως Διδακτικών Bιβλίων, 1975)

Τους άρεσε πάρα πολύ το διαβάσαμε πολλές φορές και το δραματοποιήσαμε ...Αυτό δεν είχα σκοπό να το κάνω, βγήκε από μόνο του. Τα καλύτερα πράγματα μου βγαίνουν αυθόρμητα τελικά Ένα άλλο που κάνω με τα παιδιά και πέφτουν κάτω απο τα γέλια είναι να λέμε τα ποιήματα σε διάφορους ρυθμούς ( ραπ, ροκ, όπερα, πεντοζάλη και ό,τι άλλο μας έρθει) Στο τέλος έχουμε μάθει το ποίημα απέξω....

Στη συνέχεια τους μίλησα για τα κάλαντα της άνοιξης.... Ήταν να τα μάθουμε προχθές για να είμαστε έτοιμοι 1η Μαρτίου αλλά δεν κάναμε σχολείο την Τετάρτη ( είχαμε συλλαλητήριο για το νοσοκομείο της πόλης μας , αυτό είναι άλλη ιστορία όμως τώρα)

Διαβάσαμε λοιπόν τα κάλαντα , τα ακούσαμε, μιλήσαμε για το έθιμο αυτό και το ψιλομάθαμε....

Φτιάξαμε και χελιδονάκια και υποδεχτήκαμε την άνοιξη.....

ΧΕΛΙΔΟΝΙΣΜΑ

 

Ηρθε, ήρθε χελιδόνα,

ήρθε κι άλλη μελιηδόνα,

κάθισε και λάλησε

και γλυκά κελάδησε.

«Μάρτη, Μάρτη μου καλέ,

και Φλεβάρη φοβερέ,

κι αν φλεβίσεις κι αν τσικνίσεις,

καλοκαίρι θα μυρίσεις . 

Xελιδόνα έρχεται

απ' τη μαύρη θάλασσα

πύργον εθεμελίωσε.

Κάθησε και λάλησε

και γλυκά κελάηδησε!

Μάρτη, Μάρτη μου καλέ

και Φλεβάρη θλιβερέ,

ο Απρίλης ο γλυκής

έφτασε σε 'ναι μακρής!

Μώρ' κυρά, καλή κυρά,

έμπα στο κελλάρι σου,

φέρ' αυγά σαρακοστιανά,

ώσπου νά' ρθ' η Πασχαλιά,

με τα κόκκινα τ' αυγά . 

 

 

ΧΕΛΙΔΟΝΙΣΜΑΤΑ ΣΕΡΡΩΝ

Χελιδόνια έρχεται από τη Μαύρη θάλασσα

θάλασσα κι αν πέρασε, έκατσε κι ελάλησε.

Έμαθε τα γράμματα, γράμματα σπουδάματα

γράμματα Ελληνικά που μαθαίνουν τα παιδιά

τα παιδιά από το δάσκαλο.

«Δάσκαλος μας έστειλε να μας δώστε πέντε αυγά.

Κι αν δεν δίντε πέντε αυγά παίρνουμε την κλωσσαριά.

Να γεννά και να κλωσσά και να σέρνει τα πουλιά . 

 

Αχ τελικά πολλά πράγματα μάθαμε χθες...

Σήμερα διαβάσαμε  τις  παρακάτω ιστορίες

Η κατεργαριά του Μάρτη

 Τα πολύ παλιά χρόνια ο Μάρτης ήταν ο πρώτος μήνας του έτους. Κάτι που έκανε όμως σε βάρος των άλλων μηνών που ήταν τα αδέλφια του στάθηκε αιτία για να του πάρει την πρωτοκαθεδρία ο Γενάρης.

«Μια φορά κι έναν καιρό αποφασίσανε οι δώδεκα μήνες να φτιάξουνε κρασί σε ένα βαρέλι ώστε να μπορούν να πίνουν όποτε τους ερχόταν η όρεξη.

Έτσι λοιπόν είπε ο Μάρτης:

- Εγώ θα ρίξω πρώτος μούστο στο βαρέλι για να γίνει κρασί και ύστερα ρίχνετε κι εσείς.

- Καλά, ρίξε εσύ πρώτος του είπαν οι άλλοι.

Ετσι και έγινε. Έριξε πρώτα εκείνος στο βαρέλι το μούστο και ύστερα ακολούθησαν και οι άλλοι μήνες.

Όταν λοιπόν ζυμώθηκε ο μούστος και έγινε το κρασί, είπε πάλι ο Μάρτης.

- Εγώ που έριξα πρώτος το μούστο, πρώτος θ' αρχίσω και να πίνω.

-Βέβαια, είπαν οι άλλοι, έτσι είναι το σωστό.

Έτσι λοιπόν τρύπησε το βαρέλι στο κάτω μέρος, και άρχισε να πίνει, ως που ήπιε όλο το κρασί και δεν άφησε ούτε στάλα. Κατόπιν ήρθε η σειρά του Απρίλη να πάει να πιεί κρασί. Πηγαίνει και το βρίσκει άδειο. Θυμώνει, το λέει στους άλλους. Τ' ακούνε εκείνοι θυμώνουνε και σκέφτωνται τι να κάνουν. Συμφωνούν όλοι λοιπόν να τον τιμωρήσει ο Γενάρης που ήταν και ο μεγαλύτερος αδελφός. Τον πιάνει λοιπόν ο Γενάρης και του τραβάει ένα γερό χέρι ξύλο. Του αφαιρεί και το πρωτείο που είχε, να αρχίζει δηλαδή το έτος κάθε Μάρτη, και έγινε να αρχίζει το έτος από το Γενάρη.

Από τότε όταν ο Μάρτης θυμάται το παιχνίδι που έκανε στα αδέλφια του και τους ήπιε όλο το κρασί, γελάει και ο καιρός ξαστερώνει. Όταν πάλι θυμάται το ξύλο που έφαγε κλαίει και βρέχει».

Άλλες δυο ιστορίες είναι οι ακόλουθες 

Κάποτε οι μήνες αποφάσισαν να παντρευτούν. Ο καθένας βρήκε μια γυναίκα που του άρεσε και την παντρεύτηκε. Ο Μάρτης δε φρόντισε το ζήτημα μόνος του και έβαλε προξενητάδες να του βρούνε μια γυναίκα. Εκείνοι του φέρανε μια κοπέλα η οποία ήταν τυλιγμένη με ένα μαντίλι και του είπαν ότι είναι πολύ όμορφη. Ευκολόπιστος όπως ήταν, την παντρεύτηκε.

Όταν όμως έμειναν μόνοι και έβγαλε το μαντίλι της, τι να δει; Δεν υπήρχε πιο άσχημη στον κόσμο!

Από τότε κάθε φορά που τη θυμόταν άστραφτε, βροντούσε, έβρεχε, έριχνε μπόρες, έκανε παγωνιές. Μόνο όταν ξεχνιόταν μερικές φορές, ηρεμούσε, γαλήνευε κι έκανε καλό καιρό!

Σε άλλες περιοχές η παράδοση θέλει το Μάρτη να έχει δύο γυναίκες, τη μια πολύ όμορφη και φτωχή και την άλλη πολύ άσχημη και πλούσια. Ο Μάρτης κοιμάται στη μέση και όταν γυρίζει κατά την άσχημη, κατσουφιάζει και ο καιρός χαλάει, όταν όμως γυρίζει κατά την όμορφη, χαίρεται και γελάει, και ο καιρός είναι καλός. ζεστός με ήλιο. Τις περισσότερες φορές όμως γυρίζει κατά την άσχημη επειδή αυτή είναι η πλούσια που τρέφει και την φτωχή, την όμορφη.

Τις παραπάνω ιστορίες μου τις είχε δώσει παλιά μια συνάδελφος οπότε δε μπορώ να σας πω από που είναι η πηγή, δυστυχώς .

Τέλος την ώρα των Εικαστικών ( καλά ένα μάθημα ήταν σήμερα όλη η μέρα ) φτιάξαμε το Μάρτη.

Ο Μάρτης σύμφωνα με την παράδοση προστατεύει τα παιδιά από τον πρώτο ήλιο της άνοιξης για να μην καούν. Το μόνο που χρειάζεστε είναι μια κόκκινη και μια άσπρη κλωστή. Το Μάρτη το φοράμε μέχρι το Μ. Σάββατο. Εκείνη τη μέρα το δένουμε πάνω στην λαμπάδα για να καεί μαζί της. Σε άλλες πάλι περιπτώσεις οι άνθρωποι το άφηναν πάνω στις τριανταφυλλιές ( και έτσι τα μάγουλα των παιδιών γίνονταν ροδοκόκκινα) όταν έφταναν τα χελιδόνια για να τον πάρουν και να φτιάξουν τις φωλιές τους...Εννοείται πως φόρεσα και εγώ.

Και φυσικά μέσα σε όλα αυτά δε θα μπορούσε να λείπει η Κυρά Σαρακοστή ...Το κάθε παιδί έφτιαξε τη δικιά του για το σπίτι και κάναμε και μια μεγαλύτερη για την τάξη μας. Με κλήρωση επιλέχτηκε το παιδί που θα κόψει το πρώτο πόδι....

Την Κυρά Σαρακοστή,

που είναι έθιμο παλιό,

οι γιαγιάδες μας την φτιάχναν

με αλεύρι και νερό.

Για στολίδι της φορούσαν

στο κεφάλι ένα σταυρό

και το στόμα της ξεχνούσαν

γιατί νήστευε καιρό.

Και τις μέρες τις μετρούσαν

με τα πόδια της τα επτά,

κόβαν ένα τη βδομάδα,

μέχρι να 'ρθει η Πασχαλιά !!!

Ανακύκλωση στην τάξη

Ένα απο τα προγράμματα που έχουμε αναλάβει φέτος με τα παιδιά είναι η ανακύκλωση. Φτιάξαμε τη γωνιά της ανακύκλωσης στην τάξη με 4 κούτες που προμηθεύτηκα απο τα Lidl ( ευχαριστώ τα κορίτσια που άδειασαν κάποιες για να με εξυπηρετήσουν). Τα παιδιά ανταποκρίθηκαν πολύ καλά και πλέον αδειάζουμε τους κάδους μας 2 φορές μέσα στην εβδομάδα. Κάποια βέβαια τα χρησιμοποιούμε για κατασκευές...Πολλά παιδιά έχουν για μολυβοθήκη κουτιά απο γάλα, χυμό κτλ.

Μέχρι χθες σύμφωνα με τους Ανακυκλωμετρητές της τάξης είχαμε ανακυκλώσει 897 μπουκάλια νερού....

Μάθαμε πως η ανακύκλωση δεν είναι η καλύτερη λύση. Προσπαθούμε να μην παράγουμε πολλά σκουπίδια....Κρατάμε το κολατσιό μας σε μπολάκι και όχι μέσα σε σακουλάκι που θα πετάξουμε μετά. Δεν πετάμε κάθε μέρα το μπουκαλάκι του νερού μας....Το χρησιμοποιουμε λίγες φορές βέβαια ( υπάρχουν και μικρόβια). Στη συνέχεια επαναχρησιμοποιούμε κάποια πράγματα....και τέλος ανακυκλώνουμε.....Τον επόμενο μήνα θα φτιάξουμε και χαρτί.....Κάποια στιγμή θα σας βάλω και τα κάλαντα της ανακύκλωσης....τα ποιήματα και ό,τι άλλο έχουμε φτιάξει.....

Λουλουδάκι απο ρολό χαρτί υγείας

Ρολό, καπάκι απο μίλκο, εφημερίδα

3 απο τις 4 κούτες

Δεντράκι απο χαρτιά που είχαν μείνει απο κατασκευές

Ανακυκλωσούλης ( τώρα έχει μεγαλώσει)

Ανακύκλωση χάρτινων συσκευασιών

Λίγο πριν πάμε στον κάδο

Δεντράκια απο περιοδικά

Πλέον έχουμε μαζέψει 4.378 καπάκια

Ανακλυκλωση πλαστικού

Ανακύκλωση αλουμινίου

Κάτω ακριβώς απο τις εικόνες βρίσκεται ο αντίστοιχος "κάδος"

Ακριβώς απο κάτω ανακυκλώνουμε εφημερίδες, περιοδικά , κόλλες Α4

Δεντράκι φτιαγμένο απο περυτίλιγμα γλυκών.

Στη μελλοντική μου συντέκνισσα .....

Ξέρω πως το Σεπτέμβριο δε θα είσαι εδώ..Και δε θέλω να είσαι εδώ...Θέλω να είσαι εκεί που θες εσύ. Θέλω να ξέρεις πως θα μου λείψεις πολύ. Ακόμα δε το έχω καταλάβει γιατί  βλέπεις τα λέμε στην Αθήνα και έτσι επίσημα δε σε έχω ακόμα χαιρετήσει...Δε θα χαθούμε ....Δε θα γλιτώσεις τόσο εύκολα από μένα...

Αυτά τα λόγια σου είχα γράψει στην ανάρτηση του Ιουλίου...

Θυμάσαι φαντάζομαι .....Για όλους τους υπόλοιπους κάντε ένα κλικ εδώ

Ήρθα και με το Χρήστο και σε χαιρετήσαμε πριν φύγω από Αθήνα προτελευταία μέρα του Αυγούστου ήταν. Είχαμε κανονίσει να τα πούμε ξανά το 3ημερο της 28ης Οκτωβρίου στην Αθήνα πλέον :)

Και πέρασαν 7 μέρες και χτύπησε το τηλέφωνο ...Το σηκώνω και μου λες "Θα με φιλοξενήσεις;"

Νόμιζα πως μου κάνεις πλάκα..Οχι, δε μπορεί , εσύ θα ήσουν Αθήνα...

 Σε έφαγε η Χριστοπουλοπούλου μπαμπέσικα.

Έφτασες λοιπόν στην Κρήτη, συγκατοικήσαμε και για 3 εβδομάδες και ήρθε η ώρα να πας στο σπίτι σου. 

Πάνω που σε είχα συνηθίσει, έφυγες και πήγες και έμεινες ....αλλού.

 Mα είναι δυνατόν να μας τρώνε οι αποστάσεις πάλι;;;Να τρέχουμε πάλι μέσα στους δρόμους για να τα πούμε;;;

Είναι δυνατόν να μένεις 1 λεπτό με τα πόδια απο εδώ;;; ( με αμάξι είναι πιο μακρυά φαντάζομαι)

Επρεπε να υπάρχει ένα τελεφερίκ απο τα πίσω μπαλκόνια...Τσουπ να πηγαίνει η μία στην άλλη. Πάντως τελικά το σκοινί θα έπρεπε να το βάλουμε ;)

Γειτόνισσα, φιλενάδα και μελλοντική κουμπάρα ο Σάκης μου είπε να σου πω

για τα γενέθλια σου...

ΥΓ1 Θα έρθω πάλι τον Αύγουστο να σε χαιρετίσω και ελπίζω να σε πάρω τηλέφωνο για να σου πω "θα βάλεις ένα πλυντήριο ακόμα;;"

ΥΓ2 Είναι ωραίο να έχω το σταθερό μου μαζί οταν είμαι σπίτι σου.

ΥΓ 3Εκείνο το router γιατί κάνει νερά;

ΥΓ4. Μήπως έχεις γλυκό κουταλιού;;;

Φιλάκια , τα λέμε αργότερα απο κοντά. Τι ώρα δέχεσαι επισκέψεις είπαμε;;;

Κάτι θέλω να σου γράψω.....

Πριν λίγες μέρες πήρα ένα άδειο κουτί από κόλλες Α4 το έβαλα πάνω στην έδρα και τους είπα.

"Σε αυτό το κουτί μπορείτε οποιαδήποτε στιγμή να μου αφήσετε ένα σημείωμα. Ένα χαρτάκι όπου μπορείτε να γράψετε κάτι που θέλετε.

Μπορεί να έκανα κάτι εγώ και να σας στεναχώρησα. Μπορεί να νιώσατε αδικημένοι σε κάτι απο μένα .Μπορεί να φοβάστε ή να ντρέπεστε να μου το πείτε. Εδώ μέσα λοιπόν θα ρίχνετε εκείνο το χαρτάκι, όποτε θέλετε και αν θέλετε. Δεν είναι υποχρεωτικό να το κάνετε.

Ο,τι και αν είναι αυτό και θέλετε να το μοιραστείτε μαζί μου θα μπαίνει εδώ μέσα.  Δε ξέρω αν πάντα μπορώ να κάνω αυτό που ζητάτε .Το σίγουρο είναι πως θα προσπαθώ...Θα το διαβάζω και θα σας απαντάω, με λόγια και με πράξεις.Αν θέλετε το γράφετε και ανώνυμα ( καλά εγώ τα ξέρω τα γράμματα αλλά δε το λέμε)

Και το πιο σημαντικό : Ό,τι μπει σε αυτό το κουτί θα είναι το μυστικό μας. Δε θα το πω σε κανένα. Εκτός αν θέλετε εσείς να το μοιραστείτε" ( εδώ τα γράφεις θα μου πείτε αλλά το ιστολόγιο αυτό ποτέ δε "φωτογράφισε" μαθητές μου. Οπως έχετε παρατηρήσει δε γράφω καν τα ονόματα τους.)

Και η ιδέα τους άρεσε. Και ενθουσιάστηκαν. Με ρώτησαν άν μπορούν να μου γράφουν και πράγματα που δεν έχουν να κάνουν με το σχολείο και απλά θέλουν λέει να τα βγάλουν απο μέσα τους ( ατάκια αγοριού) Φυσικά και δέχτηκα.

Και είχα 5 γράμματα την πρώτη μέρα. 

"Κυρία Αννα,

Θέλω να σας πω πως σας αγαπάω. Εσείς με αγαπάτε;;;Με αγαπάτε έτσι;;;Θέλω να έρθετε στον αγώνα καράτε που έχω να με δείτε."

"Κυρία Αννα,

Μου αρέσει πολύ αυτή η ιδέα με το κουτί. Και εσείς αν θέλετε και έχω κάνει κάτι και σας έχω στεναχωρήσει να μου το γράψετε και να μου το δώσετε. Δε θέλω να σας στεναχωρώ γιατί είστε πολύ καλή μαζι μας. Σας αγαπάω και θέλω να με θυμάστε πάντα.

"Κυρία μου αγαπημένη.

Εχω ένα πρόβλημα και θέλω να το πω σε εσάς.

Αγαπάω ένα κορίτσι. Θα δώσει όμως εξετάσεις και αν περάσει θα φύγει απο τη πόλη μας. Να της πω πως θελω να παντρευτούμε μόλις τελειώσει το σχολείο και εγω;

Σας έβαλα έτσι κάποια ενδεικτικά . Το πιο αστείο ήταν

"Κυρία τελείωσα την εργασία. Να φέρω το βιβλίο;;;"

Και από το ίδιο παιδί

"Κυρία ακόμα να μου απαντήσετε , να το φέρω;;;"

Δεν είχε καταλάβει πως τα γραμματάκια  τα παίρνω στο τέλος της μέρας και δε γράφουμε "πρακτικά θέματα" της καθημερινής ζωής. Αυτά τα έχουμε λύσει με τα καθήκοντα.

Μου αρέσει αυτό το "κρυφτούλι" . Ήταν τόσο χαριτωμένα όταν πήγα προς το Κ.Ε.Μ.Κ ( Κουτί Επικοινωνίας Με Κυρία - ναι γιατί εμείς μάθαμε και τα αρκτικόλεξα πριν λίγες μέρες) και κοιτούσαν με αγωνία αν θα το ανοίξω , αν θα πάρω τα γράμματα. Αν "πετύχει" θα μάθω πολλά πράγματα για τους μαθητές μας μα και για μένα. Θα μάθουμε να εκφραζόμαστε και γραπτά για όσα νιώθουμε , θέλουμε, ονειρευόμαστε, διεκδικούμε....

Τους είχα μια έκπληξη ακόμα. Απάντησα σε όσα μου έγραψαν στο κενό μου και τους τα έκρυψα μέσα σε μπουφάν, κασετίνες , τσάντες ....

Αναμένω αντιδράσεις....τη Δευτέρα :)

Φωτογραφία του κουτιού τη Δευτέρα. Αυτή η ξεχασιάρα η κυρία ξέχασε να βγάλει :)

Καλό Σαββατοκύριακο ( εγώ φεύγω για σεμινάριο)

Αν είχα μόνο μια ευχή.......

Για τη χρονιά που έφτασε

ευχή καρδιάς θα κάνω

η μοίρα να σκορπά χαρές

να πορπατείτε απάνω

Τέλειωσαν οι διακοπούλες και κάθε κατεργάρης στον πάγκο του...Πέρασα πολύ πολύ όμορφα!!!Παρέα με αγαπημένους φίλους και φυσικά με τον αγαπημένο μου.....Ξεχάστηκα και λίγο απο όλα αυτα που απασχολούν όλους μας τα τελευταία χρόνια...Επιστροφή λοιπόν στην Κρητη πριν απο μια εβδομάδα,επιστροφή στο σχολείο, στους μαθητές μου, στην τράπεζα, τη ΔΕΗ  , το άγχος. Εγώ που δεν είχα άγχος ποτέ....και τώρα νιώθω πολύ συχνά ένα βάρος να μου πλακώνει το στήθος....

Ας πάω όμως στο μέτωπο σχολείο που είναι κάτι που μου δίνει ακόμα χαρά και ας μου έχουν ρίξει 455 ευρώ κατω το μισθό. ( 455 να ναι οι ώρες τους όλων εκει μέσα)

Την ώρα της Ευέλικτης Ζώνης δεν είχαμε διάθεση να ασχοληθούμε με την ανακύκλωση  ( βασικά εγώ δεν είχα όρεξη αλλά ξέρετε είναι πολύ εύκολο να οδηγήσεις τα παιδια εκει που θες  εσυ)

Τους λέω λοιπόν "Θέλετε να συνεχίσουμε αυτο που κάναμε για ανακύκλωση ήηηηηηηηηηη να κάτσουμε στο χαλί μας και να συζητήσουμε;;;Θα κλείσω και κουρτίνες και φώτα , θα κάτσω και εγώ κάτω και θα μιλάμε;;;"

Ε ετσι όπως το έθεσα καταλαβαίνετε την απάντηση.

"Στο χαλίιιιι κυρία , στο χαλί...."

Στρώσαμε τα χαλιά μας, βάλαμε πάνω μαξιλαράκια, αρκουδάκια, κουβερτάκια ( ό,τι έχει φέρει ο καθένας" , φέραμε και τα σημειωματάρια μας και πιάσαμε τη συζήτηση.

Είπαμε τι μας έφερε ο Αη Βασίλης  και γούρλωσαν τα μάτια όταν τους είπα πως έφερε και σε μένα κάτι.

Στη συνέχεια πήγαμε στο στόχο που είχα εγώ απο την αρχή.

Τα ρωτάω λοιπόν  "Αν είχατε μόνο μια ευχή που μπορούσατε να κάνετε, ποια θα ήταν;;;"

Κλείσαμε τα μάτια και σκεφτήκαμε ένα πράγμα που θα θέλαμε πιο πολύ απο ολα στη ζωήμας .

Τους άφησα 5 λεπτάκια να σκεφτούν και να γράψουν....και μετα τα βάλαμε όλα ανώνυμα στο κουτί των ευχών και των ονείρων ....Τα ανακατέψαμε, τραβούσαμε ενα στην τύχη και διαβάσαμε....

Λοιπόν τα πιτσιρίκια μου φέτος εύχονται

"Να γινόταν όλος ο κόσμος ένα λούνα παρκ και να μπορούν να παίζουν όλα τα παιδιά χωρις να χρειάζονται λεφτά"

"Να μην έχει η Ελλάδα οικονομική κρίση και να ναι ολοι χαμογελαστοί"

"Να έρθει να ζήσει ο μπαμπάς στην Κρήτη"

"Να με παίρνει τηλέφωνο ο μπαμπάς και να έρχεται να με βλέπει.Δε τον εχω δει ποτε εδω και πολλα χρονια και μενουμε 2 λεπτά με τα πόδια"    ( πόνεσε πιο πολύ απο ολα αυτό...Καμια φορά θέλω να πάω και να σπάσω στο ξύλο κάτι τετοιους γονεις)

"Να μην τσακώνονται οι γονείς μου"

"Να μην υπάρχουν άνθρωποι που μένουν στο δρόμο"

"Να έχουν όλοι φαγητό και ρούχα"

"Να τα πάρω όλα Άριστα στα μαθήματα"

"Να βρει δουλειά ο αδερφός μου"

"Να έχουμε χρήματα για να γυρίσει ο μπαμπάς απο τα καράβια που πήγε φέτος"

"Να τα βρουν ο Παπανδρέου ,Παπαρήγας ( Παπαρήγα ή Παπαδήμας δε ξέρω τι ήθελε να πει ) και ο Σαμαράς γιατι ειναι μεγαλοι και πρέπει να κάνουν διάλογο"

"Να μην υπάρχει ανεργία γιατί θα φύγουμε απο την Ελλάδα και εγω δε θέλω γιατί εδώ ειναι οι φίλοι μου και η κυρία Αννα"

"Να μη στεναχωριούνται οι γονεις μου όταν ακούνε ειδήσεις και να φύγει η φτωχεια απο την Ελλάδα"

"Να κάνει θεία μου άλλο μωρό γιατί πέθανε το δικό της μόλις γεννήθηκε "

"Να έρθουν όλα τα βιβλία "

"Να μας κάνει μάθημα η κυρία μας, μέχρι το Λύκειο"

"Να έχει ζέστη σε όλα τα σπίτια. Και φαγητό"

"Να μην υπάρχει φτώχεια στην Ελλάδα για να χαμογελάνε όλοι.

"Να έχουμε λεφτά για να σπουδάσει ο αδερφός μου. Ή αλλιώς να κάνουν εδώ ένα πανεπιστήμιο για να πάει και να μη θέλει ενοίκιο και χρήματα"

Είστε ευχαριστημένοι όλοι εκεί πάνω;;;Είστε ευχαριστημένοι που παιδια 8 χρονών έχουν αυτές τις ευχές;;;;( εντάξει κάποιες αφορούν άλλα πράγματα αλλα η πλειοψηφία έχει ένα και μόνο θέμα"

Παρόμοιες δραστηριότητες κάνω κάθε χρόνο...αλλά φέτος άλλαξαν πολύ οι ευχές....

Πόσο πονάει να βλέπεις το μαθητή σου να μην έρχεται σχολείο τη μέρα της γιορτής του και την αλλη μέρα να σου λεει "κυρία δεν είχαμε λεφτά να πάρουμε γλυκά στα παιδιά και ντρεπόμουν"

Ψυχούλες μου.....Δεν πάνε σε πάρτυ κάποια γιατί δεν έχουν χρήματα να περισσεύουν για να πάρουν δώρο"

Τα δικά σας τα παιδιά βέβαια δεν έχουν τετοια προβλήματα...Δε ξέρω καν αν εχουν εικόνα τι συμβαίνει πραγματικα στον κόσμο. Φετος εφυγαν 3 παιδιά απο την τάξη....Δεν είχαν πια δουλεια οι ανθρωποι εδω και έφυγαν.....

Ευτυχως Θεε μου που δεν εχω δει ακόμα παιδί να υποσιτίζεται. Δεν έχω δει παιδί να μην έχει φαγητό ( εχω δει για να λεω την αληθεια αλλα ειναι θέμα αδιαφορίας και όχι οικονομικό...Βεβαια αυτό ειναι ακόμα χειρότερο αλλα άλλο θέμα τωρα αυτό θα επανλεθω κάποια στιγμη)

Να κάνω και εγώ την ευχή μου;;;

"Ευχομαι οι ευχές όλων μαθητών μου να πραγματοποιηθούν....Ετσι και αλλιως αυτες δεν ειναι και δικές μας ;;;