16 Σεπτεμβρίου 2011
9 Σεπτεμβρίου 2011
Τι θα χρειαστώ στο σχολείο φετος
Για την νέα σχολική χρονιά θα χρειαστώ
1. 5 πακέτα Α4
2. 3 τόνερ
3. 1 θήκη dvd ( με dvd μέσα)
4. 2 κουτιά παυσίπονα για την κυρία
5. 1 νάρθηκα ( θα πιαστεί το χέρι μου να αντιγράφω dvd και να φωτοτυπώ)
6. 1 λάπτοπ
7. 1 πολύπριζο για να φορτίζω το λάπτοπ
8. 1 μπαλαντέζα να βάζω το πολύπριζο, να φτάνει στην πρίζα ( γιατί πώς θα φορτίζει το λάπτοπ;)
9. Μία συνεδρία σε ομοιοπαθητικό, ψυχίατρο και φυσιοθεραπευτή ( εχω να αντιγραψω 25 dvd και να βγάλω κάποιες χιλιάδες φωτοτυπίες στο 1 και μοναδικο φωτοτυπικό του σχολείου)
Προαιρετικά μπορείτε να φέρετε και ένα φωτοτυπικό .
Επειδή γνωρίζω την δύσκολη οικονομική κατάσταση δεν χρειαζόμαστε μαρκαδόρους ( θα ζωγραφίζουν στο προγραμμα ζωγραφικής) . Δε χρειαζόμαστε σχολική τσάντα.
Η δασκάλα της ταξης
Καλή σχολική χρονιά και καλά Χριστούγεννα για τα βιβλία!!!
3 Σεπτεμβρίου 2011
Που είναι τα βιβλία;;;
Σε λίγες μέρες ξεκινάει η σχολική χρονιά ( για τους εκπαιδευτικούς ξεκίνησε ήδη)
Το υπουργείο παιδείας φέτος πρωτοτυπεί και θα δώσει στα παιδιά απο ένα dvd με όλα τα σχολικά βιβλία.
Βιβλία βέβαια δε θα δώσει. θα τα δώσει αργότερα!
Έτσι λοιπόν σύμφωνα με εγκύκλιο που εστάλει στα σχολεία για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα έχουμε τα εξής (αντιγράφω παρακάτω τα 3 σημεία της εγκυκλίου)
1. Ανάρτηση όλων των διδακτικών βιβλίων Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης στην πλατφόρμα «ψηφιακό σχολείο» (http://digitalschool.minedu.gov.gr/). Οι Διευθυντές των σχολικών μονάδων και οι Εκπαιδευτικοί των σχολείων, μπορούν να έχουν πρόσβαση και να αξιοποιούν το σχετικό υλικό, με κάθε πρόσφορο τρόπο για τους ίδιους και τους μαθητές τους.
Έλα βρε τι μας λες;;; Βασικά εμείς στο σχολείο δεν έχουμε ιντερνέτ ακόμα ( εντάξει είναι ειδική η περίπτωση φέτος φαντάζομαι σύντομα θα έχουμε). Αλλά ας πούμε ότι έχουμε από Δευτέρα ( είναι πιθανό) .Είμαστε 12 δάσκαλοι για 300 παιδιά. Υπολογιστής υπάρχει ένας. Για πες μου λοιπόν εσύ αγαπητή υπουργέ μου ποιος θα προλάβει να βγάλει τι;;; Και με τι χαρτί; Τι μελάνι; Θα τα παίξει το μηχάνημα.
Από το σπίτι μη περιμένεις να κάνω κάτι. Τέλος τα περιττά έξοδα. Δεν είμαι υποχρεωμένη να έχω υπολογιστή, σύνδεση στο ιντερνέτ και εκτυπωτή.
Επίσης ακόμα δεν ξέρουμε ποια τάξη θα πάρουμε ( γιατί εσείς καθυστερήσατε τις αποσπάσεις κτλ) οπότε πάλι να βγάλω φωτοτυπίες για ποια παιδιά; Ποιες σελίδες;; Ποια βιβλία θα έρθουν; Ποια θα αργήσουν λίγες μέρες ποια πολύ; ;
Αφήστε που οικολογική συνείδηση μηδέν. Τσάμπα έκανα εγώ τόσα χρόνια προγράμματα για το περιβάλλον; θα δίνω στο κάθε παιδί ας πούμε 4 σελίδες για ένα μάθημα ιστορίας. 4*25 παιδιά =100 σελίδες * 2 φόρες την εβδομάδα έχουμε 200 μόνο για την ιστορία του ενός τμήματος πχ της Γ τάξης.
Και όλα αυτά αφού έρθουν τα βιβλία στην καλύτερη περίπτωση θα πάνε στην ανακύκλωση.
2.Διανομή σε όλους τους μαθητές ενός DVD, στο οποίο θα εμπεριέχονται τα σχολικά εγχειρίδια. Έτσι οι μαθητές θα έχουν τη δυνατότητα και στο σπίτι τους ηλεκτρονικά να μελετούν τα μαθήματα
Δεν έχουν όλοι οι μαθητές αγαπητή μου ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Kαι δεν μπορείς να διαβάσεις , να υπογραμμίσεις, να γράψεις σε ένα dvd. Εγω πάντως δεν μπορώ να κάτσω να διαβάσω μαθηματικά απο την οθόνη ενός υπολογιστή.Πάντως φαντάζεστε; Θα λες στα παιδιά "Αυριο θελω τη σελίδα 3 του dvd να την ξέρετε καλά!"
3
Για την αντιμετώπιση της δυσκολίας αυτής οι Διευθυντές και οι Εκπαιδευτικοί των σχολικών μονάδων μεριμνούν για την έγκαιρη εκτύπωση, αναπαραγωγή και διανομή του απαραίτητου εκπαιδευτικού υλικού στους μαθητές.
Κλασσικά το μπαλάκι το πετάτε σε μας. Φέρτε μας μελάνια, χαρτί, εκτυπωτές, φωτοτυπικά , βιβλιοδεσίες και θα στα κάνω όλα. Και άντε στα μεγάλα σχολεία κάτι θα βρεθεί. Όταν δούλευα σε ένα χωριό στη Μεσαρά δεν είχαμε φωτοτυπικό. ( είχαμε ένα παλιό και χαλούσε κάθε 15 μέρες και ο τεχνικός έκανε άλλες 15 να έρθει) .Όλα τα σχολεία θα έχουν αυτή τη δυνατότητα; Δε νομίζω! Ούτε χρόνος υπαρχει. Στο σχολείο ποιος θα πρωτοπρολάβει μα κάνει όλα αυτά;Ε;;;Εχουμε και μαθημα να κανουμε, εχουμε και να διορθώσουμε, εχουμε και εφημερίες. Και τα βιβλία είναι πολλά και το φωτοτυπικό και ο υπολογιστής ένας!
Εκτος αν και εσεις πιστευετε πως ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ.
Εγω παντως θα κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ αλλά με τα μέσα που μου παρέχει το υπουργείο. Χρήματα πλέον από την τσέπη μου δε θα ξαναβάλω και μια χαρά τη βολεύατε τόσα χρόνια με το φιλότιμο του κάθε εκπαιδευτικού. Οπότε θα αφήσω τους γονείς να δουν την κατάσταση. Και δε θα φορτώσω τα παιδιά με κανένα έξοδο που θα έπρεπε να κάνει το υπουργείο ( πχ να φωτοτυπούν βιβλία)Και εννοείται πως θα υπάρχει και άλλη μείωση στα πράγματα που ζητούσα για τα παιδιά ώστε να μη τους πάει ο λογαριασμός πάνω απο 15 ευρώ. Θα κάνω έρευνα αγοράς πριν δώσω τη λίστα και θα προσπαθήσω να είναι όσο το δυνατό πιο κάτω. Μακάρι να μην ζητούσα τίποτα αλλά πχ χωρίς μαρκαδόρους, 2 χαρτόνια, ενα ψαλίδι τι θα κανουμε στα Εικαστικά;
Όπως όλοι καταλαβαίνουμε έρχεται μια πολύ δύσκολη χρονιά αλλά θα τα καταφέρουμε...Θα ζοριστούμε αλλά τα χαρούμενα μουτράκια, οι αγκαλιές, η αγάπη που θα εισπράξουμε και φέτος θα μας δώσουν δύναμη και όλα θα πάνε καλά!!!
19 Ιουλίου 2011
Ένας χρόνος...
Ένα χρόνο μετά ...
....χαίρομαι που μπορώ να λέω και να εννοώ.....
....πως εσύ είσαι ο άνθρωπος μου...
Σ 'αγαπάω
....χαίρομαι που μπορώ να λέω και να εννοώ.....
....πως εσύ είσαι ο άνθρωπος μου...
Σ 'αγαπάω
9 Ιουλίου 2011
Φιλενάδα μου....
Όταν ξεκίνησα αυτό το ιστολόγιο από τα πρώτα άτομα που έμπαιναν εδώ και σχολίαζαν ήταν το Αστροπελέκι...
Έμπαινα και εγώ στο δικό της ιστολόγιο , της "έκλεβα" ιδέες και πατρόν και σκεφτόμουν πως ταιριάζουμε σε ένα σημαντικό πράγμα , στην αγάπη μας για τα παιδιά.
Δυο χρόνια λοιπόν κάναμε και οι δυο συχνές επισκέψεις στα μπλογκόσπιτα μας.
Το Σεπτέμβριο του 2009 διαβάζω στο φέις μπουκ νομίζω, πως την κάλεσαν αναπληρώτρια στο νομό Ηρακλείου. Έχοντας δουλέψει ένα χρόνο στην ενδοχώρα του νομού της είπα πως αν χρειαστεί καμιά βοήθεια για τα χωριά εκεί να με ρωτήσει. Η τύχη τα έφερε έτσι και η Ευδοκία έγινε κάτοικος Ιεράπετρας για ένα χρόνο.
Ξεκινήσαμε λοιπόν να κάνουμε παρέα...και οι επισκέψεις στα μπλογκόσπιτα έγιναν επισκέψεις πραγματικές στα κουκλόσπιτα ( ναι, ειμαστε και οι δυο κουκλες)
Αυτή ειδικά τη χρονιά δεθήκαμε ακόμα περισσότερο...
Αυτή ειδικά τη χρονιά δεθήκαμε ακόμα περισσότερο...
Ευδοκάκι μου τι να πρωτοθυμηθώ;
Το πρώτο μπανάκι που κάναμε μαζί πέρυσι 17 Απριλίου και όλοι μας έλεγαν τρελές;
Που καθόμασταν στον ίδιο καναπέ και μιλούσαμε στο μσν ή στο φέις μπουκ γράφοντας ό,τι μας κατέβαινε;
Το περπάτημα γύρω γύρω στο γυμναστήριο;
Που τρέχαμε με τα πόδια στη Βαινιά και στο Κεντρί;
Τα μπουκάλια νερό που χάσαμε ( αυτό δικό μας συνθηματικό)
Το περίφημο "γεια"
Την επαφή "Μαυροτσούκαλο" στο κινητό σου;
Τις κραιπάλες στο ταξίδι για Κρήτη το Γενάρη;
Όλα τα ταξίδια που κάναμε φέτος μαζί ( με αεροπλάνο, με πλοίο, με αυτοκίνητο)
Που ξεκινούσαμε για περπάτημα ενώ και οι δυο θέλαμε καφεδάκι στην παραλία και απο μέσα μας λέγαμε "αχ πως να της το πω τώρα" αλλά και οι δυο το ίδιο θέλαμε (και το κάναμε τελικά)
Τη βραδιά Greys Anatomy;
Το κλάμα που ρίξαμε στην ταινία με το σκυλάκι ; ( κλάμα και για την ταινία και για τις 6.987 θερμίδες που πρέπει να πήραμε εκείνη τη μέρα.)
Το στολισμό του δεντρου και την μετακόμιση καναπέ τραπεζαρίας;
Το βιβλιάριο;;;
Τη δικιά μας Τσικνοπέμπτη;
Την ενημέρωση που είχες απο μένα εκείνη την μέρα στην Πρωτοβάθμια και τελικά δεν έχασες τη θέση που δικαιωματικά σου ανήκε;
Το Φοίβο;
Την ενημέρωση που είχες απο μένα εκείνη την μέρα στην Πρωτοβάθμια και τελικά δεν έχασες τη θέση που δικαιωματικά σου ανήκε;
Το Φοίβο;
Ειναι τόσα πολλά αυτά που μας ένωσαν φέτος. Είναι τόσες πολλές οι όμορφες στιγμές που έχω να θυμάμαι μαζι σου.
Πάντα ήσουν εκεί και ξέρω πως θα είσαι. Και στα όμορφα και στα άσχημα.
Και ξέρω πως οι φίλοι οι πραγματικοί δεν φαίνονται μόνο στα δύσκολα όπως κάποιοι πιστεύουν, αλλά φαίνονται και στα όμορφα. Και ξερω πόσο χάρηκες για μένα πέρυσι το καλοκαίρι...και ακόμα χαίρεσαι...
Πάντα ήσουν εκεί και ξέρω πως θα είσαι. Και στα όμορφα και στα άσχημα.
Και ξέρω πως οι φίλοι οι πραγματικοί δεν φαίνονται μόνο στα δύσκολα όπως κάποιοι πιστεύουν, αλλά φαίνονται και στα όμορφα. Και ξερω πόσο χάρηκες για μένα πέρυσι το καλοκαίρι...και ακόμα χαίρεσαι...
Ξέρω πως το Σεπτέμβριο δε θα είσαι εδώ..Και δε θέλω να είσαι εδώ...Θέλω να είσαι εκεί που θες εσυ. Θέλω να ξέρεις πως θα μου λείψεις πολύ. Ακόμα δε το έχω καταλάβει γιατί βλέπεις τα λέμε στην Αθήνα και έτσι επίσημα δε σε έχω ακόμα χαιρετήσει...Δε θα χαθούμε ....Δε θα γλιτώσεις τόσο εύκολα απο μένα...
Είσαι πολύ σημαντικός άνθρωπος για μένα...και ξέρω πως η φιλία μας δε θα χαθεί και ας μας χωρίζουν πολλά χιλιόμετρα...Τα χιλιόμετρα εδώ και ένα χρόνο τα έχω έτσι και αλλιώς μηδενίσει...
Εβδοκάκι μου, σε ευχαριστώ πολύ πολύ πολύ για όλα...
ΥΓ1 Κατόπιν ωρίμου σκέψεως αποφάσισα να μη σε αφήσουμε στην γέφυρα
ΥΓ2 Εύχομαι ακόμα 13 μπουκάλια ΡΟΥΒΑΣ
ΥΓ3 Να πηγαίνεις σχολείο με τα πόδια.
ΥΓ4 Την κουμπαριά με το Φοίβο να την κάνουμε real κουμπαριά.
Γεια
Τελικά δυο πολύ πολύ σημαντικούς ανθρώπους στη ζωή μου τους γνώρισα με τον ίδιο τρόπο
Εβδοκάκι μου, σε ευχαριστώ πολύ πολύ πολύ για όλα...
ΥΓ1 Κατόπιν ωρίμου σκέψεως αποφάσισα να μη σε αφήσουμε στην γέφυρα
ΥΓ2 Εύχομαι ακόμα 13 μπουκάλια ΡΟΥΒΑΣ
ΥΓ3 Να πηγαίνεις σχολείο με τα πόδια.
ΥΓ4 Την κουμπαριά με το Φοίβο να την κάνουμε real κουμπαριά.
Γεια
Τελικά δυο πολύ πολύ σημαντικούς ανθρώπους στη ζωή μου τους γνώρισα με τον ίδιο τρόπο
20 Ιουνίου 2011
Καλό καλοκαίρι...
Άλλη μια σχολική χρονιά έφτασε στο τέλος της...
Δυο χρόνια μαζί με τα 23 παιδάκια μου...
Λίγες μέρες πριν συζητούσαμε "τι θες και τι δε θες να θυμάσαι" απο τη χρονιά που πέρασε...
Και θυμήθηκαν τα πάντα...
Τη μέρα που μου κάνανε το πάρτυ εκπληξη για τα γενέθλια μου.
Τη μέρα που φτιάξαμε κουλουράκια.
Τις εκδρομές μας στα Μπραμνιανά, στον Αρόλιθο, στο Βιοάρωμα , στον Κουρεμένο , στον Ιππικό Όμιλο .
Τη μέρα που ειπαμε τα "Καλαντα της Ανακυκλωσης" στο Δήμαρχο, στο ΚΑΠΗ κ.α
Τις μέρες που κάναμε μάθημα στην αυλή κάτω απο τα δέντρα.
Τη μέρα που είδαμε ολοι μαζι dvd στην τάξη.
Οταν μαζέψαμε 117 ευρώ απο τα βραχιολάκια που πουλήσαμε και τα δώσαμε στο Χαμόγελο του Παιδιού.
Τις σακούλες που φέρναμε στην ανακύκλωση ....
Οταν μάθαμε τη διαίρεση με σιψήφιο διαιρέτη.
και τόσα άλλα.....
Στην ερώτηση "τι δε θες να θυμάσαι"
"....τη μέρα που η συμμαθήτρια μας .... έφυγε απο την τάξη με ασθενοφόρο" είπαν κάποια παιδιά.
Εκείνη τη μέρα θέλω να την ξεχάσω και εγώ...Οσο θυμάμαι εκείνα τα λεπτά, εκείνα τα βασανιστικά λεπτά που δεν ήξερα τι να κάνω... Που φοβόμουν τόσο πολύ για το τι μπορεί να γίνει το επόμενο λεπτό...Που έπρεπε να ειμαι ψυχραιμη και χαλαρή γιατι ισως με ακουγε....
Ποτέ δε θα ξεχάσω τη στιγμή που εβαλαν τη μικρή στο ασθενοφόρο...Την αγωνία που είχα να πανε όλα καλα...μέχρι να βγουν οι εξετάσεις της.
Το πόσο δύσκολό ήταν να μπω ξανά στην τάξη και να ηρεμήσω τα παιδιά και ειδικά τα κορίτσια που δεν μπορούσαν να παρουν ανάσα απο το κλάμα...
Δε νομίζω να μπορούσα να κάνω κάτι διαφορετικό απο αυτό που κάνω σήμερα. Απο πιτσιρίκι 2 πράγματα ήθελα να κάνω στη ζωή μου. Παιδιάτρος ή δασκάλα. Έκανα το δεύτερο αλλά και τα δυο είχαν να κάνουν με παιδιά.
Του χρόνου δεν μπορώ να κάνω ξανά τα ίδια παιδιά. Τις τελευταίες μέρες προσπαθούσαν να βρουν χίλιους τρόπους για να αλλάξει αυτό. (θέλουν να γράψουν και γράμμα στον Πρωθυπουργού-αλήθεια εχουμε πρωθυπουργο;)
Μικρά μου,
Απο τη χρονιά που πέρασε έμαθε πολλά απο εσας...Πολλές φορές σας μάλωσα, σας φώναξα. σας "τιμώρησα" και αυτο που μου κάνει εντυπωση ειναι πως ακομα και αν καποιες φορές περνατε κάποια τιμωρία τίποτα δεν άλλαζε αυτό που μας έδενε. Πάλι μου δίνατε ζωγραφιές , πάλι με αγκαλιάζατε, πάλι μου λέγατε πόσο με αγαπάτε. Και κάποια απο εσας μου λέγατε συχνά "Ξέρουμε πως φωνάζετε δίκαια και ειναι για το καλο μας". Θα σας βλέπω του χρόνου στην αυλή και θα μαθαίνω πάντα την πρόοδο σας.
Καλό καλοκαίρι...........
5 Μαΐου 2011
31 χρονών και 12 μηνών!!!
Καλημέρα σας!!!
Τι μου κάνετε;;;
Σήμερα λέει κλέινω τα 32!!!Εγώ;;;Μα εγώ πάω ακόμα σχολείο....
Καλά εντάξει 32 είμαι....Πως περνάνε έτσι τα χρόνια;
Εγώ πάντως θα κρατήσω αυτό που μου είπε ένας μαθητής μου...
"Κυρία φέτος που ήρθα πρώτη φορά στο σχολείο νόμιζα πως είστε 22-23 και μόλις είχατε τελειώσει το πανεπιστήμιο"
Απο μικρό και απο τρελό δεν λένε πως μαθαίνεις την αλήθεια;;;
Ετοιμάζομαι για το σχολείο....Ανταπόκριση απο τα μικρά μου το μεσημέρι ή αύριο....
Τουρτίτσα έχει για όλους!!!
18 Απριλίου 2011
Χρόνια πολλά!!!
Ανάσταση του όνειρου σας,
σας εύχομαι να ζήσετε
και ό,τι αγαπάτε στη ζωή
γρήγορα να αποκτήσετε
Το Άγιο φως της Ανάστασης
να λάμψει στη ζωή σας
και όλου του κόσμου οι χαρές
να βρίσκονται μαζί σας
Η πρώτη επίσημη μέρα των διακοπών με βρίσκει στην πρωτεύουσα...Τώρα περιμένω το Αστροπελέκι (δεν αντέχει η μία μακρυά απο την άλλη και συναντιόμαστε και στην Αθήνα) να πάμε για shopping therapy (με το δώρο που πήραμε φετος ...αντε τωρα να μη πω 175,34 να ειναι οι ωρες τους)
Φιλάκια πολλα σε όλους σας αλλά πιο πολλά σε ένα παιδί που αυτή την ώρα εργάζεται...
8 Απριλίου 2011
Κούκου!!!Κούκου!!!
Καλησπέρα σας!
Τι μου κάνετε; Χάθηκα!Τι πρωτότυπο ε; Πόσες φορές το έχω πει τον τελευταίο καιρό;
Η ζωή εδώ κυλάει ήρεμα...Πέρασα δύσκολα το τελευταίο δίμηνο αλλά η ζωή μπήκε σιγά σιγά στους παλιους της ρυθμούς.
Σε μια εβδομάδα το σχολείο κλείνει και εγώ δεν κατάλαβα πότε πέρασε ο καιρός και ήρθε το Πάσχα.
Και μετά τι έμεινε; Θα επιστρέψουμε 2 Μαϊού και τσουπ θα ερθει και το καλοκαιράκι. Θα πρέπει πάλι να αποχαιρετίσω τα μαθητούδια μου και αυτή το φορά ξέρω πως το Σεπτέμβρη δε θα είμαστε ξανά μαζί.
Το παρακάτω τραγουδάκι το αφιερωνω σε όλους εσάς και εξαιρετικά στον άνθρωπο που με έχει κάνει πολύ πολύ ευτυχισμένη!!!
Θα τα πουμε συντομα...Εχω πολλά να σας πω απο το διαστημα της απουσίας μου!
4 Φεβρουαρίου 2011
Mαθαίνοντας προστακτική και κλάσματα!!!
Εχω χαθεί τελευταία…Πέρασα όμορφα τις γιορτές, φόρτισα τις μπαταρίες μου για την σχολική περίοδο μέχρι το Πάσχα και να μαι πάλι!
Πριν μερικές μέρες στο μάθημα της Γλώσσας ασχοληθήκαμε με την ελιά. Διαβάσαμε ποιήματα, είδαμε πίνακες ζωγραφικής, διαβάσαμε συνταγές, μύθους ,ιστορίες που είχαν σχέση με την Ελιά. Το βιβλίο μας είχε και κάποιες ασκήσεις για την προστακτική έγκλιση μέσα στα μαθήματα αυτά. Παράλληλα στα μαθηματικά κάναμε κλάσματα και δεκαδικούς. Στη Μελέτη μιλούσαμε για το περιβάλλον και τα οικοσυστήματα οπότε και εκεί τα παιδιά έφεραν υλικό και μιλήσαμε για την Ελιά.
Τι καλύτερο λοιπόν για την εμπέδωση της προστακτικής, της υποτακτικής και των κλασμάτων από το να κάνουμε πράξη τα Κουλουράκια Λαδιού που διαβάσαμε στη Γλώσσα;;;
Είπα στα παιδιά πως αν είναι ήσυχα όλη την εβδομάδα θα τα φτιάξουμε στην τάξη.
Αρχισαν να χοροπηδάνε και να θυμούνται τι ωραία είχαμε περάσει πέρυσι με τα Τρουφομπαλάκια.
Φέρανε λοιπόν σιγά σιγά όλα τα υλικά και ξεκινήσαμε.
1ο στάδιο. Καθαρισμός θρανίων. Τα σαπουνίσαμε, τα σκουπίσαμε, τα περάσαμε με αντισηπτικό, τα ξαναπεράσαμε ξανά με ένα πανάκι και ήρθαν και άστραψαν
2ο στάδιο . Καθαρισμός χεριών. Αντισηπτικό. Σήκωμα μανικιού μέχρι αγκώνα. Τους έβαλα υγρό κρεμοσάπουνο και πήγαμε μαζί στις βρύσες. Τα πλύναμε καλά καλά, μέσα έξω, πάνω κάτω… και είμαστε έτοιμοι.
3ο στάδιο . Χωρισμός σε ομάδες…Άλλος στίβει πορτοκάλια και λεμόνια, άλλος διαβάζει τη συνταγή, άλλος ετοιμάζει τα ποτήρια τη ζάχαρη , άλλος τη ρίχνει μέσα. Για να μη γίνει χαμός γιατί ολοι θέλουν να ρίξουν μέσα στη λεκάνη κάτι , βάζαμε ένα ποτήρι- ένα παιδί, ένα κουταλάκι-ένα παιδί.
4ο Ζύμωσαν όλοι…Ο Λ Ο Ι. Θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά;;;;Δε νομίζω!!!
5ο στάδιο και πιο χαλαρό. Τους μοιρασα τη ζύμη και άρχισαν να πλάθουν.
Είχαμε φέρει και καλούπια για κουλούρια για να γίνουν τα κουλουράκια μας ομοιόμορφα. Είχαμε σκεφτεί πως άμα ο ένας κάνει τα κουλούρια χοντρά και μεγάλα και ο άλλος λεπτά το ένα θα καεί και το άλλο θα μείνει άψητο. Άρα έτσι θα ήμασταν πιο σίγουροι για τα κουλουράκια μας.
Χάρηκα τόσο πολύ που τα έβλεπα να φτιάχνουν τα κουλουράκια τους. Ήταν τόσο χαρούμενα και ενθουσιασμένα. Ένα παιδάκι μου, ήρθε και μου είπε «Κυρία εμένα η μαμά ποτέ δε με αφήνει να τη βοηθάω γιατί θα της χαλάσω τα γλυκά»
Η ώρα πέρασε και τα ταψάκια μας γέμισαν.. Τέσσερα ταψάκια παρακαλώ!!!Είχα κανονίσει με μια μαμά που έχει ζαχαροπλαστείο να έρθει να τα πάρει να τα ψήσει....( Μαρία ευχαριστούμε πολύ)
…….και πέρασε η ώρα και τα κουλουράκια μας επέστρεψαν
Και ήταν πολύ πολύ νόστιμα…όλοι το είπαν :))
Έφαγαν 'ολα τα παιδάκια με πολύ όρεξη και τους μοίρασα και από πέντε στον καθένα για να τα πάρουν σπίτι. Και κέρασαν και τους συναδέλφους …
Τώρα με ρωτάνε άμα φτιάξουμε λαγάνα τις Απόκριες…Το κόβω λίγο δύσκολο γιατί είμαι και λίγο άσχετη απο το θέμα λαγάνα αλλά κάτι άλλο θα βρούμε....Πάσχα έρχεται.
Αρκεί να είναι ήσυχα…Ενας τρόπος να τα κρατάς ήσυχα όταν μιλάνε πολύ…είναι να πεις τη μαγική πρόταση...
Αν με ακούτε θα κάνουμε....θα πάμε .....
Καλό Σαββατοκύριακο σε όλους σας!!!
Και η συνταγή μας
Η συνταγή μας (βιβλίο Γλώσσας , Δ τάξη, τευχος β)
Κουλουράκια λαδιού
Υλικά
3 ποτήρια ελαιόλαδο
2 ποτήρια ζάχαρη
1 κρασοπότηρο χυμό πορτοκάλι με λίγο λεμόνι
1 κρασοποπότηρο καννέλα βρασμένη
3 κουταλιές ρακή
2 κουταλάκια μπέικιν πάουντερ
1 κουταλάκι σόδα
1 ποτήρι σουσάμι καβουρντισμένο
αλεύρι για μαλακή ζύμη,όσο σηκώσει
(λιγότερο απο 1,5 κιλό)
εμείς βάλαμε 1 κιλό
Εκτέλεση
Χτυπάμε το ελαιόλαδο με τη ζάχαρη, προσθέτουμε τη σόδα διαλυμένη σε χυμό πορτοκαλιού
(έχει και λεμόνι μέσα), το κανελόζουμο, το μπέικιν πάουντερ μέσα σε ρακή, το σουσάμι και τέλος το αλεύρι. Ζυμώνουμε μαλακή ζύμη και πλάθουμε τα κουλουράκια. Τα κουλουράκια πρέπει να ψηθούν στο φούρνο σε μέτρια θερμοκρασία.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
