Ταξίδι στην Ελλάδα

Αγαπημένα φιλαράκια γεια σας!!!

Τι μου κάνετε; Εγώ όπως είναι γνωστό και αναμενόμενο μετράω τις μέρες για τα Χριστούγεννα. 

Στο σχολείο όλα κυλάνε ήρεμα και όμορφα. Είμαι τυχερή γιατί έχω καταπληκτικούς συναδέλφους που έχουμε την ίδια τρέλα και αγάπη για τα παιδιά. Τα απογεύματα μαζευόμαστε στο σχολείο και κόβουμε, κολλάμε, σχεδιάζουμε για να στολίσουμε τις τάξεις μας.

Εννοείται πως το ρίχνουμε και στο τραγούδι. 

Τα μαθητούδια έχουν αρχίσει και γράφουν, διαβάζουν και είμαι πολύ πολύ περήφανη. 

Τι άγχος και αυτό στην πρώτη;

Ακόμα έχω...Βλέπω και όνειρα πως τελειώνει η χρονιά και τα παιδιά λέει δε  ξέρουν να διαβάζουν , να γράφουν. Ξυπνάω τρομαγμένη. 

Κάθε μέρα σκέφτομαι "θα μάθουν να διαβάζουν; "  

Και τελικά ναι μαθαίνουν. Και βγαίνει τόσο φυσικά που έρχεται μια μέρα και σου γράφουν λεξούλες.

Σου γράφουν σαγαπω κιρια, ισε καλη ...

Σκέφτηκα να μοιραστώ μαζί σας μια δραστηριότητα που τους αρέσει...και που μπορείτε και εσείς να την κάνετε ακόμα και στο σπίτι. Χρειαζόμαστε ένα χάρτη  , λίγο χαρτί και ένα μαρκαδόρο.

Την είχα δει απο μια συνάδελφο και φυσικά "έκλεψα" την ιδέα...Μπορείτε λοιπόν να "κλεψετε άφοβα" και εσείς

Σε κάθε νέο γράμμα που μαθαίνουμε κάνουμε ένα ταξίδι στην Ελλάδα...

Σε μια πόλη ή νησί που ξεκινάει απο το γραμματάκι που μαθαίνουμε.

Το Α πήγε βόλτα στην Αθήνα, το Π στην Πάτρα, το Ι στα Ιωάννινα, το Κ στην Κάρπαθο κτλ

Κάνουμε το ταξιδάκι μας στην πόλη αυτή και τους λέω και 2-3 λογάκια για το μέρος αυτό.

Όταν έχουμε χρόνο βλέπουμε και εικόνες. 

Δε μένουμε όμως μόνο σε αυτό...Ευκαιρία να μάθουμε και τα μέσα μεταφοράς.

Βλέπουμε στον χάρτη την πόλη μας και τα ρωτάω " πως θα πάμε στην Αθήνα;"

Βλέπουμε έτσι λοιπόν πως αφού είμαστε σε νησί δε μπορούμε να φύγουμε με το αυτοκίνητο. Πρέπει να πάρουμε αεροπλάνο ή καράβι. Αν είμαστε στην Πάτρα και θέλουμε να πάμε Αθήνα, θα πάρουμε αμάξι, λεωφορείο...Μου αρέσει γιατί πλέον μου κάνουν και συνδυασμούς.

Παίρνουμε αυτοκίνητο για να πάμε Ηράκλειο. Μετά καράβι και πάμε στην Αθήνα (καλά στον Πειραιά για την ακρίβεια) .Στη συνέχεια μου είπαν πως θα πάρουμε τρένο για να πάμε στις Σέρρες...

Τους αρέσει πάρα πολύ αυτή η δραστηριότητα.

Αλλά πάλι δε μένουμε μόνο εκεί....

Ας πάρουμε την Αθήνα λοιπόν ( το πρώτο μας ταξίδι)

Στην πόλη αυτή συναντάμε πολλούς ανθρώπους με τα εξής ονόματα : Άννα ( πρώτη πρώτη με είπαν) 

Αντώνης, Άρτεμη, Αναστασία, Αλέξης, Άρης, Αλεξία, Ανέστης

Στην πόλη αυτοί οι άνθρωποι είναι αεροπόροι, ανθοπώληδες, αθλητές και τους αρέσει να τρώνε αρακά, αγκινάρες και αθερίνα.

Οι κάτοικοι στην Αθήνα είναι αγαπημένοι , αληθινοί αλλά είναι και άρρωστοι , άνεργοι...

Στις Σέρρες θα βρεις τον Στέλιο, τον Σίμο, το Σωτήρη, τη Σούλα

Έχουν συνεργεία, είναι συγγραφείς, συμβολαιογράφοι και έχουν σούπερ μάρκετ.

Τους αρέσει να τρώνε σποράκια, σούπες, σαρδέλες και σαλάμι.

Είναι σοβαροί, σιωπηλοί και έχουν σιγουριά

Και κάπως έτσι συνεχίζουμε για όλα τα μέρη που μας ταξιδεύουν τα γράμματα της αλφαβήτα .

Τα παιδιά το διασκεδάζουν , θυμούνται όλες τις πόλεις που ταξιδεύουμε και κάθε μέρα ανυπομονούν για το επόμενο ταξίδι.

Ευτυχώς έχω βρει πόλεις/νησιά απο όλα τα γράμματα :)

Ατάκες πρωτακίων

Λέμε λέξεις που ξεκινάνε απο το γράμμα Κ
Κρήτη λέει ένα παιδί....
και ένα άλλο απαντάει "Α κυρία έχω πάει στην Κρήτη. Πήγα το καλοκαίρι με τους γονείς μου. Είναι πολύ ωραία. "   (θυμίζω ζούμε στην Κρήτη)
και πετάγεται και ένα άλλο και συμπληρώνει "εγώ μόλις σχολάσουμε θα πάω Λονδίνο και θα έρθω αύριο πρωί πρωί"




Χτυπάει κουδούνι για διάλειμμα και τους λέω να μην ξεχάσουν το φαγητό τους. Μια μαθήτρια, μου λέει  "Κυρία όταν λείπει ο άντρας μου απο το σχολείο δεν έχω όρεξη να φάω το φαγητό μου"
(εμένα πάντως που λείπει μόνιμα ο άντρας μου δεν έχω τέτοιο θέμα)





-Κυρία που είναι ο ..... ;
- Τουαλέτα έχει πάει
-Δυσκοίλιος είναι και αργεί;
- .........

Γυρνάει το παιδί απο την τουαλέτα και την ακούω να λέει "να τρως δαμάσκηνα και ακτινίδια"







Τις τελευταίες μέρες τρώμε πολλά γλυκά στην τάξη με τους εορτάζοντας.
Αφού έχουν φάει δύο γλυκά λέει ένα αγόρι " θα πάθω γλυκουλίτιδα "


Να σας πω τώρα και δυο δικά μου μαργαριτάρια;

Φεύγω με το αεροπλάνο απο Αθήνα. Στην Αθήνα ο καιρός είναι βροχερός. Απογειωνόμαστε και καθώς χαζεύω έξω απο το παράθυρο παρατηρώ κάτι παράξενο. Ο ήλιος λάμπει και στον ουρανό δεν υπάρχει ούτε ένα συννεφάκι....Μου κάνει εντύπωση και λέω "κοίτα μέσα σε 10 λεπτά πως άλλαξε ο καιρός"
Χμμμ ναι , λίγο μετά σκέφτομαι πως τα σύννεφα δεν εξαφανίστηκαν. Απλά είναι κάτω απο το αεροπλάνο.



Μαργαριτάρι όταν ήμουν παιδί ( το θυμήθηκα με αυτό που είπε το παιδί για την Κρήτη)
Είμαι στην Τήνο. Είμαστε σε ένα ψηλό σημείο του νησιού και βλέπω γύρω γύρω θάλασσα. Μετά απο μέρες που έχω γυρίσει στην Κρήτη λέω στους γονείς μου..
"Ωραία δε θα ήταν να ζούσαμε και εμείς σε νησί;"

Στην Κρήτη βλέπετε δεν είχα δει την εικόνα "βλέπω γύρω γύρω θάλασσα" άρα στο δικό μου μυαλό δεν ζούσα σε νησί απλά σε μια πόλη με θάλασσα




Πόσες μέρες έμειναν;;;;;
Πάω να μετρήσω

35 μέρες ακόμα...

Συζήτηση πίσω μου στο αεροπλάνο...

-Γιατί μαμά φύγαμε πάλι απο την Αθήνα;
-Γιατί αύριο πρέπει να πάμε στο σχολείο.
-Μα αφού και στην Αθήνα πηγαίναμε σχολείο.
-Φέτος αγάπη μου δε μπορούσαμε . Έπρεπε να πάω στο σχολείο μου  στην Κρήτη
-Ο μπαμπάς γιατί δεν έρχεται μαζί μας
-Ο μπαμπάς πρέπει να πηγαίνει στο σχολείο του στην Αθήνα
-Εμένα δεν μου αρέσει η Κρήτη. Ούτε το σχολείο, ούτε το σπίτι, ούτε τίποτα. Θέλω να πάμε πίσω. Θα το πω στο Θεούλη , τώρα που θα πάμε πολύ ψηλά

Αχ βρε αγόρι μου όμορφο και εγώ θέλω να πάω πίσω...
Αλλά τι να σου κάνει και ο Θεός με όλους αυτούς που κανονίζουν τις ζωές μας....
Που αποφάσισαν πως φέτος θα ζεις μακρυά απο το μπαμπά σου, τους φίλους σου, το σχολείο σου....

Το μόνο που κάνει το χρόνο να περνάει φέτος η αναμονή..
Να περιμένω πότε θα ταξιδέψω για Αθήνα και μετά να περιμένω ποτε θα έρθει ο αγαπημένος μου.
Μια εβδομάδα ο ένας , μια ο άλλος...και η αντίστροφη μέτρηση για τις γιορτές των Χριστουγέννων έχει αρχίσει...

Ατάκες

Λέμε λέξεις απο π

Έχουμε πει πάρα πολλές και έχουμε γεμίσει τον πίνακα.
Ένας μαθητής λέει τη λέξη "παπαγαλία"

Ρωτάω αν ξέρουν τι σημαίνει και με έκπληξη βλέπω πολλά χεράκια να σηκώνονται.

Και να οι απαντήσεις. Να σημειώσω εδώ πως τις βρίσκω 100% σωστές.

Παπαγαλία είναι η χώρα των παπαγάλων.

Παπαγαλία είναι η χώρα που μιλάνε όλοι παπαγαλικά.



Εύχομαι να γνωρίσετε μόνο αυτήν την Παπαγαλία...
Τη χώρα των παπαγάλων που όλοι μιλάνε παπαγαλικά .

Μια όμορφη στιγμη

Το τριήμερο της 28ης Οκτωβρίου είχα ανέβει Αθήνα...
Στο τέλος θα μας βλέπουν στην Aegean και θα μας χαιρετάνε.
Κάθε 15 μέρες με την ίδια πτήση, στην ίδια θέση ( κάνω check in στο σπίτι μόλις ανοίγει η πτήση)

Πέρασα πολύ όμορφα όπως κάθε φορά άλλωστε.
Το Σάββατο το βράδυ είπαμε ( καλά είπα) να πάμε για καφεδάκι στην γειτονιά του σχολείου που ήμουν πέρυσι.
Ξέρω πως τα παιδιά ( οι παλιοί μου μαθητές) μαζεύονται στην πλατεία τα Σαββατοκύριακα.
Είχα μια μικρή ελπίδα πως ίσως τα δω αν και είχε σκοτεινιάσει
Φτάνουμε και πριν προλάβω να δω μέσα στο χώρο της πλατείας βλέπω τη μαμά μια μαθήτριας. Δεν πρόλαβα να τη φωνάξω γιατί δε ξέρω και το όνομα της ( όλους τους ξέρω σαν η μαμά του τάδε κτλ)
Αλλά αφού την είδα σκέφτηκα τουλάχιστον η κόρη της θα ναι εδώ.
Βλέπω απο μακρυά τα αγόρια να παίζουν μπάσκετ και αναγνωρίζω ένα μαθητή μου.
Δεν πρόλαβα να πλησιάσω.
Ακούστηκε μια δυνατή φωνή "Η κυρίαααααααααααααααααααααααα" και άρχισαν όλα μαζί να τρέχουν, να πέφτουν στην αγκαλιά μου και να τσιρίζουν.

Δεν ήξερα ποιον να αγκαλιάσω, να φιλήσω
Είδα 6 παιδιά ....
Τρία κορίτσια και τρία αγόρια.
Μεγάλωσαν, ψήλωσαν , άλλαξαν
Τι να προλάβεις να πεις σε λίγα λεπτά;
Μιλήσαμε λίγο, μου είπαν τα νέα τους απο το γυμνάσιο, μου έκαναν τα παράπονα τους , μου την είπαν που δε μπαίνω στο skype....
Πόσο χάρηκα που τα είδα...
Πόσο χάρηκα που χάρηκαν που με είδαν
Η εορτάζουσα της βραδιάς είπε "αυτό ήταν το καλύτερο δώρο για τη γιορτή μου"

Και για μένα το καλύτερο δώρο ήταν η αντίδραση τους όταν με είδαν

Μέχρι να επιστρέψω σπίτι το βράδυ μου είχαν αφήσει και μηνύματα στο skype...

Δώσαμε ραντεβού για τα Χριστούγεννα
Ενα πρωινό θα είναι αφιερωμένο σε εκείνα....Για να τα πούμε με την ησυχία μας

Προξενιό ... η συνέχεια

-Κυρια τι ώρα σχολαμε σήμερα;
- Στις 2.00 σχολαμε κάθε μέρα
-Εσύ τι ωρα σχολας;
- Στις δυο και εγω
- Εμένα σημερα θα ερθει να με παρει ο θειος μου
-Εντάξει

Σχολαμε κανονικά και βλεπω τη μαμα του να ερχεται.Τη βλεπει και αυτος και μονολογεί...

" Τα νευρα μου, αλλα λεμε και αλλα κανουμε"

Προξενιά

-Κυρία έχεις άντρα;

-Ναι 

-Δε τον έχω δει. Που είναι;

-Μένει στην Αθήνα

-Α και έρχεσαι κάθε πρωί απο την Αθήνα

-Οχι εγώ μένω εδώ και εκείνος στην Αθήνα

-Μα αφού είστε παντρεμένοι... οι παντρεμένοι μένουν μαζί.

-Εδώ είναι η δική  μου δουλειά και στην Αθήνα η δική του. Δε μπορούσαμε φέτος να μένουμε μαζί

-Μα αφού οι παντρεμένοι μένουν πάντα μαζί

-Ναι αλλά εμείς δε γινόταν

...... περνάνε 4 ώρες 

-Κυρία ο άντρας σου μένει στην Αθήνα;

-Ναι 

-Το παιδί σας που μένει;

-Δεν έχουμε παιδί

-Μα καλά βρε κυρία, είσαι παντρεμένη και δεν έχεις παιδί και δε μένεις με τον άντρα σου ;

-Ε ναι

-Ε γιατί τον παντρεύτηκες; 

- .......

- Εμένα ο θείος μου μένει Ιεράπετρα και δεν εχει παντρευτεί .

- ....άντε κάνε τώρα την εργασία σου

Μαμά να πάω εκδρομή;

Χθες λίγο πριν πάμε εκδρομή τσέκαρα για πολλοστή φορά τις δηλώσεις που είχαν υπογράψει οι γονείς...
Μετράω....και τους λέω , πόσες δηλώσεις πρέπει να έχω;;; ( ξέρουν πως είμαστε 25 παιδιά)
25 λένε όλα....26 κυρία... λέει ένα παιδί
Μα γιατί 26; Πόσα παιδιά είμαστε; 

Εσένα η μαμά σου κυρία σε αφήνει να έρθεις εκδρομή; Δεν έχεις φέρει χαρτάκι εσύ; Πως θα έρθεις μαζί μας χωρίς χαρτί;
( τους είχα πει πως αν δε φέρουν τα χαρτάκια πίσω δε μπορούν να πάνε εκδρομή)

Τα νέα μου

Tη χρονιά που πέρασε στην Αθήνα σας είχα μιλήσει πολύ για τη σχέση που είχα με τα παιδιά μου...
Σας είχα μιλήσει για τους φόβους μου, γιατί πήρα πρώτη φορά Στ τάξη...αλλά γρήγορα οι φόβοι έφυγαν και ήρθε η χαρά και η ικανοποίηση για τους μαθητές μου.

Πέρασε ο χρόνος σαν νερό και ενώ ήμουν σε μια νέα πόλη, ζούγκλα για τα δικά μου δεδομένα, πέρναγα τόσο όμορφα στο σχολείο που στιγμή δε σκέφτηκα "αχ πόση ώρα κάνω να φτάσω"
Εντάξει πέρναγα υπέροχα και εκτός τάξης απλά τώρα το θέμα μας είναι άλλο...

Το καλοκαίρι μίλησα λίγες φορές με τα παιδιά...Εγώ δεν άνοιγα σχεδόν πότέ το skype αλλά και τα ζουζούνια ήταν σε χωριά , εξοχικά , μακρυά απο υπολογιστή και την Αθήνα

Εφυγα απο την Αθήνα τόσο ξαφνικά που δεν προλαβα να τα δω αν και το ήθελα ..
Σήμερα μιλούσα πάνω απο μια ώρα με μια μαθήτρια μου...
Πόσο με έκανε να χαρώ η κουβέντα μας...πόσο με συγκίνησε :)

"Ντροπή τους να χωρίζουν νιόπαντρα ζευγάρια" είπε η μικρή μου...

Εμαθα τα νέα τους απο το γυμνάσιο, κλείσαμε ραντεβού για τα Χριστούγεννα, μου έστειλε τα αγαπημένα της τραγούδια....

Τελικά ναι η Στ τάξη έχει δυσκολίες αλλά έχει και άλλες απολαύσεις

Τα πρωτάκια πάλι είναι άλλη φάση...Τόσο μικρά και χαριτωμένα...Κουράζονται εύκολα, θέλουν συνεχώς τουαλέτα/νερό/φαγητο/διαλειμμά/τη μαμά ...Απαντάω 10 φορές στην ίδια ερώτηση, λέω 15 φορές τι πρέπει να κάνουμε για να ακούσω "τι κυρία;"
Αλλά απο την άλλη είναι μικρά και εύπλαστα...Εχω όμως άγχος! Θα μάθουν να γράφουν; Να διαβάζουν; Και αν δεν μάθουν; Είδα όνειρο χθες πως ήταν Μάρτης και δεν ήξεραν τα γράμματα...

Κατά τα άλλα περιμένω ένα θαύμα που θα με φέρει πάλι πίσω στην Αθήνα....
Μελαγχολώ εδώ..Εχω τους δικούς μου, τους φίλους μου, τους συναδέλφους μου όμως εγώ μελαγχολώ και έχω σταματήσει να κάνω όνειρα....

Σκεφτόμουν πως αν το πράγμα συνεχίσει έτσι εγώ πότε θα μείνω με το δικό μου άνθρωπο; Όταν θα πάρω σύνταξη;

Τελικά μπορεί να ναι για καλό η Α τάξη...με κάνουν και γελάω με τις ατάκες τους κάθε μέρα...Είναι τόσο αθώα :)

Πρωτάκια

-Κυρία θα έρθουμε και αύριο σχολείο;
-Ναι
-Κάθε μέρα;
-Κάθε μέρα. Γιατί δε σου αρέσει; Δεν περνάς καλά;
-Εσύ θα έρχεσαι;
-Εννοείται. Κάνω εγώ χωρίς εσάς;
-Α καλά. Εγώ θα έρχομαι κάτω απο στο σπίτι σου. Αμα εσύ δεν έρθεις σχολείο εγώ δεν πάω


Και έτσι όμορφα και ωραία πέρασε η δεύτερη μέρα με τα πρωτάκια μου


Φέτος όπως προβλέπεται θα έχω πολύ υλικό....