4 Ιουνίου 2017

Χάρισε χαμόγελα....

Να μαι πάλι αλλά πάλι άργησα....Εντάξει δείξτε επιείκεια ! Τελευταίες μέρες στο σχολείο, θεατρικό και οξεία καλοκαιρίτιδα σε μικρούς και στην μεγάλη.
Δε ξέρω με τι να ξεκινήσω να γράφω για τη χρονιά που πέρασε. Τυχαία λοιπόν η επιλογή όπως έπεσε το μάτι μου στις φωτογραφίες. 
Εδώ να σημειώσω ένα σημαντικό  θέμα που είχα να αντιμετωπίσω στην αρχή της χρονιας με μια μαθήτρια μου. Με λύπη μα και θυμό παρατήρησα απο την πρώτη μέρα πως μέσα στην τάξη υπήρχε έκδηλος ρατσισμός απέναντι στο παιδί αυτό εξαιτίας του χρώματος της. Ναι ρατσισμός....Όχι τύπου "αααα είσαι μαύρηηηηη, είσαι μαύρηηηηηη". Πιο δύσκολα πράγματα. Περνάει η μαθήτρια αγγίζει ένα θρανίο και βγαίνουν στο λεπτό τα αντισηπτικά μαντιλάκια. Ακουμπάει το μολύβι ενός παιδιού .....και το παιδί πετάει το μολύβι στα σκουπίδια. Ναι καλά διαβάζατε. Έγινα έξαλλη. Πόνεσε η καρδιά μου αλλά θύμωσα πολύ. Ναι με τα παιδιά. Γιατί έτσι φέρονταν το σύνολο των αγοριών και τα κορίτσια δεν έκαναν τίποτα. Ξεκίνησε λοιπόν συζήτηση. Μαραθώνιες συζητήσεις. Με ή χωρίς την μαθήτρια μπροστά . Την έβαζα συνεχώς να μοιράζει τετράδια. Τι θα έκαναν ; Θα πέταγαν και το τετράδιο. Τα παιδιά μπορώ να πω πως σοκαρίστηκαν. Αυτό με σόκαρε ακόμα περισσότερο. Δε θέλω να επεκταθώ περισσότερο. Χαίρομαι που άλλαξαν στάση. Μήνες αργότερο εκείνο το παιδί που είχε πετάξει το μολύβι , έκατσε μαζί της στο θρανίο. Δε μπορώ να πω πως κάνουν παρέα στο διάλειμμα ( έχει έναν φίλο κολλητό πάντως) αλλά δε την ενοχλούν. Απο την αρχή έβαλα τα όρια στην τάξη, μίλησα, φώναξα και την υπερασπίστηκα. Δεν άφηνα τίποτα να πέσει κάτω. Ακόμα και ένα βλέμμα τους , το έβλεπα , σταμάταγα το μάθημα και μίλαγα....Πόσες ατέλειωτες ώρες. Δεν πήγε τίποτα χαμένο ευτυχώς.

Μια μέρα απο αυτές της μαραθώνιας συζήτησης τους μοίρασα χαρτάκια και τους είπα να μοιράσουν χαμόγελα. Να διαλέξουν ένα παιδί -όχι τον κολλητό τους-και να του γράψουν τον λόγο που είναι χαρούμενα που είναι το παιδί αυτό στην τάξη τους. Με χαρά είδα πως μαθήτρια μου σκέφτηκε εκείνο το κορίτσι . Δεν ήθελα να πω εσύ γράψε γι αυτόν με το ζόρι αλλά θα στεναχωριόμουν αν κάποιο παιδί δεν έπαιρνε χαρτάκι. Είχα βέβαια έτοιμο το plan B. Θα έγραφα κάτι εγώ! Ευτυχώς δεν χρειάστηκε.













30 Μαΐου 2017

Επέστρεψα....

Έχουν περάσει μήνες που έχω να γράψω εδώ!
Πόσες φορές είπα "ααα να το γράψω αυτό στο ιστολόγιο το απόγευμα" και αναβολή στην αναβολή πιάσαμε Μάιο...ο οποίος τελειώνει αύριο.
Κίνητρο για να επιστρέψω η επιμόρφωση Β1 Επιπέδου στις Νέες Τεχνολογίες. Εργασία που είχαμε χθες; Να φτιάξουμε ένα ιστολόγιο! Χα , έχω ιστολόγιο είπα και με χαρά το έδειξα στους συναδέλφους μου. Μάλιστα ένας απο τους συμμαθητές μου , μου είπε πως στο ιστολόγιό μου έχει μπει αρκετές φορές. Είπα λοιπόν να γράψω επιτέλους μια νέα ανάρτηση.

Η σχολική χρονιά πέρασε τόσο γρήγορα αυτή τη χρονιά. Τελικά όσο και αν γκρίνιαξα στην αρχή που άλλαξα σχολείο πέρασα ΚΑΙ φέτος όμορφα.
Μάθαμε, τσακωθήκαμε, γελάσαμε, θυμώσαμε, φιλιώσαμε, κλάψαμε, παίξαμε, τραγουδήσαμε, δημιουργήσαμε ....είναι τόσες πολλές οι στιγμές που δε ξέρω τι να πρωτογράψω!
Πάω να δω τις φωτογραφίες που έβγαζα και υπόσχομαι ( αν με διαβάζει πλέον κάποιος) να επιστρέψω σήμερα κιόλας με νέα ανάρτηση ( καλά μπορεί και αύριο)